Vandaag stond de Biesbosch op het programma. Een echte binnen-buitendag dus, met natuurlijk de nadruk op buiten. Het was een prachtige middag waarbij het weer ons goed gezind was.
Na een route die anders uitviel dan bedoeld (en wat is dat toch mooi als zo'n route ineens ontstaat en dat je dan toch goed uit komt) door de polder en langs het water kwamen we in Drimmelen aan. Het was een heerlijke fietstocht, door prachtige natuur. En wat vooral ook mooi was dat de groep zich zo prachtig aanpaste aan elkaar. Ook toen het even wat minder ging met enkele leerlingen waren de meeste niet te beroerd om het tempo aan te passen. Kijk dat is nog eens collegialiteit. En we zijn pas net een paar dagen bezig!
Zelfs toen we een lekke band kregen en er enkele leerlingen met leergroepbegeleider Margriet net voor Drimmelen te voet gingen, bleef de rest wachten bij het bezoekerscentrum. Want samen uit, is samen thuis. Dus ook met zijn allen de boot op.
Een vrijwilliger van Staatsbosbeheer haalde de leerlingen even op. Geweldig wat een service.
Daarna gingen we met een platte schuit een eindje de Biesbosch in. Het was genieten zo in het zonnetje en de zwoele wind. Holland op zijn mooist. De foto's van Wessel en Aurelie geven een mooie sfeerimpressie.
Na het aanmeren moesten we ons een weg banden door een ruig griendgebied met meters hoge ruizebalsemienen en brandnetels. Regelmatig moesten we springen of glibberden we op het modderige pad.
Bij de griendhut kregen we een interessante uitleg over de Biesbosch door de eeuwen heen, het griendgebied en het leven bij en in de hut. Je kunt je bijna niet voorstellen dat mensen daar een week in woonden met acht personen. Ook van de hut hebben Wessel en Aurelie foto's gemaakt.
Tjee, en wat springt dat zaad van de reuzebalsemien ver weg als je de knop openknijpt. Zeker wel drie meter. Geboeid bekeken we die knop. Het leek wel een veer en dat verklaard natuurlijk ook hoe dat zaad zo ver kon komen.
Enkele leerlingen hadden het zelfs voor elkaar gekregen om schrijfgerei en een aantekenblok mee de wildernis in te nemen. Die maakten dan ook driftig aantekeningen voor het verslag. Slim toch.
Na de terugtocht door de prachtige natuur bij Den Hout en Teteringen kwamen we rond vier uur weer bij school aan.
We hebben weer veel geleerd over de Biesbosch, maar vooral ook over onszelf en onze klasgenoten. En in de filosofie van het Orion College is dat minstens net zo belangrijk.