Vandaag tijdens kunst en cultuur kwamen er drie 4de jaars voor ons presenteren, over wat zij hebben gemaakt. Ze moesten zich inspireren door een de kunstperiode Romantiek. De Romantiek had te maken met natuur, gevoel, sprookjes en het vluchten uit de werkelijkheid!
Desie vertelde ons dat zij naar sprookjes is gaan kijken. Zij had haar zusje gefotoshopt, en haar als elfje in een sprookjesbos geplakt. Later had ze haar zusje in een foto bij de zee geplakt, en toen bedacht ze dat het leuker was om iets met de zee te gaan doen. Dat vond ze ook interessanter. Toen heeft ze een foto van de zee had gemaakt. Ze had een klein schilderijtje gemaakt, van de zee, en hierna wilde ze een modern schilderij maken van de zee. Ze had een van haar eigen foto’s veranderd in een heel abstract schilderij. Het bestond uit 5 dingen. Eerst het water achter de golf, dan de golf, dan het schuim van de golf, dan de schaduw van de golf en dan het water voor de golf. Het zag er heel speciaal uit. Het was heel modern, en het was bijna niet meer te zien dat het de zee was! Ik vond het heel speciaal, hoe zij die zee, en zo’n rustgevend schilderij heeft veranderd.
Gaby vertelde ons over het schilderij dat zij had gemaakt. Gaby heeft zich laten inspireren door mythes en sprookjes. Later wilde zij de dood combineren met een schilderij van Venus uit de romantiek. Zij heeft een schilderij gemaakt van een naakte vrouw die in de nacht op een pad staat, met achter haar een grasveld en de ondergaande zon. Voor haar hangen een paar takken. Omdat zij meer diepte wilde aanbrengen heeft zij aan die takken gedroogde rozen geplakt, en het pad van echt zand gemaakt. Ik vond dit schilderij mij heel erg aanspreken, omdat het donker was in haar schilderij. Het gaf mij een eenzaam en eng gevoel, omdat er bloed uit de mond van de vrouw liep, maar het was ook met de rozen, de ondergaande zon, en de nacht heel romantisch! Ik vond het heel bijzonder!
Aurélie, had eerst een drama-kostuumfilm gezien. De jurken van de vrouwen in de film spraken haar heel erg aan. Toen wilde zij een jurk gaan maken. Ze had afbeeldingen van jurken verzameld, en ze heeft toen heel veel schetsen gemaakt. Toen is ze aan haar eigen jurk begonnen. Ze is daarvoor zelfs op naailes gegaan! Het was een echte ouderwetse jurk uit de tijd van de Romantiek. Eigenlijk was ze toen klaar met het maken van de jurk, maar omdat ze fotografie ook interessant vind, wilde ze nog een foto van haar jurk maken. Voor de foto is ze in een hele moderne auto gaan zitten, om modern en ouderwets met elkaar te combineren. De foto's zijn heel speciaal geworden! (zie vorig weblogstuk) Ik vond de manier waarop zij die dingen heeft gecombineerd heel speciaal!
Ik heb van deze presentaties van leerlingen uit het 4de jaar veel geleerd, en ik heb nu leuke ideeën voor de volgende deelvragen die ik voor kunst en cultuur ga maken! Ik vond het heel interessant!
Voor kunst waren wij bezig met de stroming Romantiek & Realisme (18e en 19e eeuw) en toevallig zag ik op dat moment de film "The Duchess" die zich afspeelt in de 18e eeuw. Het is een kostuumdrama en ik ben zelf helemaal gek van dat soort films, dus wou ik daar wel iets mee gaan doen. Ik kwam op het idee om ook zo’n jurk te gaan maken en die later verder te verwerken in een foto. De jurk maken verliep echt heel goed en dat was ook heel erg leuk om te doen.
Daarna wou ik een foto maken, waar de jurk goed te zien was, maar ik wou toch geen saaie foto. Dus ik ben barok en het super moderne met elkaar gaan combineren doormiddel van mezelf op te laten maken en me haar te laten doen afgestemd op de jurk en uiteindelijk de foto te plaatsen in een baroklijst. Dit heb ik dan gecombineerd met een hele moderne auto zodat er een groot contrast ontstaat.
Het was echt heel erg leuk om te doen, om de jurk te maken, maar vooral om uiteindelijk het eindproduct te maken. Alles verliep ook heel erg goed en ik ben heel erg blij met wat het geworden is.
Een loop van duizend kilometer begint met de eerste stap.
Vandaag werd ik geïnterviewd door een iemand van de RTV stadsradio Breda. Hij was geïnteresseerd in de sponsorloop die ik heb georganiseerd op school. De sponsorloop, die gehouden wordt op a.s. maandag 5 juli, wordt gehouden voor TIBA-Africa Foundation. Het TIBA-Africa Foundation zet zich in voor mensen in de sloppenwijken van Nairobi, Kenia. Van de opbrengst van de sponsorloop wordt een project gerund om mensen te helpen die moeten leven met feit dat ze HIV/AIDS hebben.
Op vrijdag 2 Juli wordt het interview uitgezonden, tussen 11:00 & 12:00. Het is te beluisteren op www.stadsrtvbreda.nl
We gingen vorige week cd hoezen ontwerpen. Dit mocht in tweetallen maar het mocht ook alleen. Ik heb er voor gekozen om alleen een cd hoes te ontwerpen. Toen kwam ik op het idee om mijn droomwereld te maken. Ik was heel lang bezig om iets te bedenken toen bedacht ik me dat we een keer een SG hadden waar we onze droom wereld ook moesten beschrijven. Toen ik deze droombeschrijving gevonden had, was ik nog niet klaar met de CD hoes want er moest nog een titel bij die bij de CD hoes paste en bij de liedjes. Eerst kon ik maar geen titel bedenken maar toen bedacht ik dat de titel van de CD meestal een liedje is wat op de CD staat. Ik ging kijken op mijn lijst met liedjes maar ik kon eerst niets vinden wat er bij paste. Maar een van de laatste liedjes die ik zag paste er wel goed bij. Het liedje heette Today was a Fairytale oftewel in het Nederlands "vandaag was het een sprookje". Zelf vond ik dat dus heel goed passen bij de CD hoes en ik heb het daarom gebruikt als titel.
Vandaag kregen we bezoek van een enthousiaste student eerstejaars van AVANS Breda. Ze vertelde over haar opleiding forensisch onderzoek wat weer een onderdeel is van de afdeling laboratorium. In een powerpointpresentatie kwamen de opleiding zelf, CSI en de mogelijkheden met de opleiding naar voren. De vragen van de leerlingen maakten duidelijk dat de opleiding veel mogelijkheden heeft en verrassend is. Voor een onderzoekende leerling is dit een goede keus. In het eerste jaar is er al onderzoek naar brandsporen, DNA en vingerafdrukken. Er was zelfs een opdracht waarbij een lokaal omgebouwd was tot crimescene, waarna de studenten allerlei conclusies moesten trekken. De docenten hielpen je overal mee; er waren bijspijkercursussen en hulpstudenten. Het is een vriendelijke, studentgerichte opleiding. Er zijn individuele meeloopdagen en een algemene meeloopdag in 2010. Tenslotte verstelde ze dat ze na deze opleiding het recherchevak in wilde en ze vond dit een goede basis.
Hallo, vandaag zijn de nieuwe leerlingen van het Orion College kennis komen maken met de school. Het was geweldig leuk. Iedereen was enthousiast en vrolijk. De eerste activiteit die we hebben gedaan was het speed-daten. De leerlingen van het Orion die er waren, gingen ergens in ruimte A zitten. Dan kwamen de aanstaande eerste-jaars een praatje met ons maken. Maar het was maar twee minuten. Toen we met het speed-daten klaar waren gingen we, jawel, koekjes bakken. De eerste-jaars van nu, samen met Sam en Merlijn, werden verdeeld over groepjes aanstaande eerste-jaars verdeeld. Het idee kwam van Marianne Coolen. Kitty dacht eerst dat het niet zo'n goed idee was, maar ze werd er steeds meer van overtuigd dat het dat wel was. Toen we de koekjes in de over hadden gedaan, gingen we tekenen. Marianne zei dat we moesten opschrijven waar we aan dachten bij Orion College. Het was verschillend. Sommigen schreven op lang fietsen, maar anderen schreven zoiets op als laptop. Tegen de tijd dat de vellen papier vol stonden waren de koekjes klaar. Marianne moest nog een keer de aandacht vragen voordat iedereen luisterde. Volgens Sam smaken naar chocolade. Ze zijn ook erg lekker. Het zijn zandkoekjes met chocolade smaak in de verte. Het was een leuke middag en iedereen heeft elkaar beter leren kennen. En Jork is bang voor vier van de aanstaande eerste-jaars!!
We hadden vandaag een bijzonder onthaal, met heel de school. Daniël en Vincent de twee jongens uit Kenia kwamen vertellen over zich zelf en de sponsorloop. Ze kwamen allebei heel enthousiast over. Ze hebben ook heel goed duidelijk gemaakt waar de sponsorloop voor is en hoeveel mensen we met Aids/Hiv kunnen helpen. Ze maakte echt duidelijk dat het voor hun heel belangrijk is om die mensen te helpen en dat ze hopen dat we veel geld kunnen inzamelen.
Wat ik heel leuk vind is dat ze echt aan het oefenen zijn voor de sponsorloop, want het doel van de sponsorloop is om Daniël en Vincent er uit te lopen. Ze hebben mij met hun worden wel zo gebracht dat ik heel veel moeite ga doen om sponsors te zoeken.
Ik heb wel veel zin in 5 juli, want mijn onderzoek van deze periode gaat over kinderen in ontwikkelingslanden. En ik vind het heel interessant om hun zo te horen praten.
Voor het vak LOB (Loopbaan Oriënteren en Begeleiden) kreeg ik een opdracht om een activiteit te organiseren en te begeleiden om de leerlingen meer in contact te laten komen met het vervolgstudie of wel hun keuze voor een beroep. Ik heb het met de LOB coördinator van het Orion College, Niko Kerssens ,erover gehad en hij heeft een hint gegeven om iemand van de Fontys Hogeschool uit te nodigen om wat te komen vertellen over de leraren opleiding. Ik ben op zoek gegaan en hoorde in de wandelgangen op de fontys dat er een promoteam bestaat die langs middelbare scholen gaan om het docentschap te promoten. Ik heb deze team benadert en er waren 3 studenten die heel graag hieraan wilden meewerken. De studenten zijn Francisca, Suzanne en Geert.
Op dinsdag 22 juni was de dag vroeg begonnen voor deze studenten. Ze hebben de trein vanuit Tilburg om 7.55 genomen om op tijd in Breda aan te komen. Bij aankomst op het Orion stonden ze verbaasd te kijken omdat ze niet gewent waren om een school binnen te lopen die geen leslokalen heeft maar ruimtes waar gezellig aan tafels lessen gegeven worden. De leerlingen van leerjaar 4 en een aantal van leerjaar 3 die geïnteresseerd waren zaten bij de voorlichting. De
studenten hebben zich voor gesteld en wat verteld over hoe de leraren opleiding in elkaar zit. Op de leraren opleiding wordt je opgeleid om docent te worden in een specifieke vak. Dus alle vakken die je op een middelbare school krijgt kan je leraar van worden. De studie duurt 4 jaar, maar er zijn een aantal studenten die de eerste jaar (propedeuse) in 2 jaar doen omdat ze moeten wennen aan de overgang van leerling naar student. De leerlingen konden verschillende vragen stellen over de opleiding zelf en ook van het studenten leven. De leerlingen werden aan het einde uitgedaagd om aan een meeloopdag mee te doen zodat ze voor zichzelf ook een uitgebreid beeld kunnen krijgen van hoe het is om op een hogeschool te zitten en de lessen te volgen.
Ik vond het zelf heel leuk om te zien dat toekomstige docenten enthousiast zijn om over hun toekomstige baan te spreken en anderen hierover te vertellen. Ik heb een aantal leerlingen gesproken die het heel fijn hebben gevonden om niet experts maar studenten zelf te horen spreken over hoe zij het ervaren om te studeren op een Hogeschool.
Vandaag zijn we bij een honkbal clinic geweest. We moesten met zijn allen op de fiets naar de Honkbalclub JEKA gelegen naast de voetbalclub PCP.
Toen we aankwamen was het eerst de vraag op welk veld we zouden oefenen maar toen dat eenmaal bekend was moesten we ons klaarmaken en het veld op. We begonnen met een korte warming-up en waarna we moesten gaan overgooien. Hierbij moest je gewoon bovenhands naar elkaar toe gooien en vangen in de handschoen. Wanneer we in 2 groepen werden verdeeld kregen we een kleine training. Deze begon voor de ene groep met slaan en voor de andere groep met veldspel. Dit werd al snel ruw onderbroken door en tractor die aan kwam razen om het veld te verzorgen.
We liepen naar een veld van PCP, de voetbalclub ernaast, om daar verder te gaan. De groepen hebben hier ook geruild en zo moest groep 1 nu veldspel en groep 2 nu slaan. Toen we klaar waren met trainen konden we terug naar het honkbalveld om daar een partijtje te spelen. Hier won groep 1 met (hoe zij het zeiden) met "veul tegen een bietje".
Gisteren hebben wij een softbal clinic gehad. Wij zijn naar de softbalvereniging Jeka gegaan, waar drie jongens met ons oefeningen gedaan hebben. Na het inlopen kreeg iedereen een handschoen en met tweetallen moest je een bal pakken. We moesten toen overhands naar elkaar gooien en de ander moest hem dan vangen. Dat ging best goed, want wij hadden op school al vaker gesoftbald. Toen werden we ingedeeld in twee groepen en de ene groep ging werken aan hun slag en de ander aan hun field. Ik zat bij de groep die begon met hun slag. Je moest weer in tweetallen, en de één moest de bal opgooien en de ander moest hem met de knuppel tegen het hek slaan. Dit deed je twintig keer en dan wisselden we. Zo ging het even door en daarna werden de groepen gewisseld, en gingen wij fielden.
We moesten dan weer in tweetallen, de een gooide de bal bovenhands zo dat hij op de grond rolde. De ander moest door zijn knieën en de bal in de handschoen oprapen. Hierna moesten wij verder op het veld gaan staan in een rij en dan sloeg de leraar een bal die wij moesten fielden. Hierna deed hij hetzelfde, maar dan was de bal veel hoger en moesten wij hem vangen.
Toen gingen we naar het honkbalveld en begonnen we met de wedstrijd. Groep één ging slaan en groep twee ging in het veld. Na drie strafpunten gingen we wisselen en zo gingen we door.
Ik vond het heel erg leuk, vooral dat we op een echt veld gingen spelen. Ik heb veel geleerd en ik zou het leuk vinden als we dit nog een keer gingen doen.
Nog maar net wakker, ontbijt achter de kiezen of de eerste groep Orionleerlingen krijgt een minicursus shushi maken voorgeschoteld. Dacht ik als docent nog even dat het wel veel gevraagd was van ze zo op de nuchtere maag, niets bleek minder waar! Enthousiast, in tweetallen gingen ze na een demonstratie aan de gang. De rijst werd in lekker dikke lagen uitgesmeerd over de nouri. Wat nouri is was natuurlijk de grote vraag, wel het zeewier smaakte ze best.
Dan de groente. He die smaakte zonder de rijst eigenlijk ook best. Joke, heb je meer wortel en komkommer want die is helaas in onze magen verdwenen.....De zalm had wat minder aftrek, dus de goed gelukte exemplaren daarvan gingen richting de docentenkamer. Is het wat de boer niet kent eet hij niet? Na een gedurfde proeferij van Michael ging het toch los op de zalm. Rauw als de Japanners hem eten heeft ondergetekende niet aangedurf... Olivier speelde de grote durfal met hele happen hete wasabi. Hij liet zich niet kennen, ook niet toen de vlammen bijna uit zijn ogen sloegen!
Ruim een uur heerste er een serieuze kooklessfeer waarin een ieder op zijn eigen manier de sushi maakte en lekker liet smaken. Slechts 1 koppel had echt mislukte exemplaren maar kregen in de blessure tijd kans om zich te herstellen: of er gepoogd is een hapje te proeven durft ondergetekende niet te beweren... Dat er op het eind keurig werd opgeruimd, er nauwelijks rijstkorreltjes op de grond lagen om geplet te worden in de blauwe vloerbedekking leert dat wij allen goed zijn geworden in het elkaar challengen van opruimen! Het was een creatieve ochtend met een blikverruimende kijk op het Japanse.
Op 18 juni vond de historische beurs plaats op het Orion College. De afgelopen maanden hebben leerlingen in groepjes een van de tien tijdvakken onderzocht en in een presentatie omgezet. De opdracht was om van het gekozen tijdvak een onderwerp te kiezen dat historisch uitgewerkt kon worden. Voor het eerste leerjaar waren het de eerste drie tijdvakken, voor leerjaar twee de volgende vier tijdvakken en het derde leerjaar de laatste tijdvakken. Ook een onderwerp uit de historische canon hoorde hier bij. De leerlingen hadden al een voorproefje laten zien aan de docenten tijdens de leergebiedoverstijgende week, wat zeer belovend was. Deze belofte werd
ruimschoots ingelost: prachtige maquettes, powerpointpresentaties, filmpjes en verslagen werden getoond. Enthousiaste leerlingen lieten deskundig weten dat ze de afgelopen maanden een duidelijke verdieping hadden ondergaan. Er waren ook veel ouders aanwezig. Een van hen zei dat haar kind van een stil kind een zelfstandig en open kind was geworden. Het is een veilige omgeving waarin haar kind zich zo kon ontwikkelen. Dit was voor haar een van de grote pluspunten van het Orion College. Kortom de beurs was een groot succes en meerdere opzichten.
De laatste weken van het schooljaar zijn in zicht. En dat betekent ook dat de laatste deelvragen moeten worden ingeleverd, presentaties moeten worden voorbereid en de laatste hand moet worden gelegd aan een aantal opdrachten. Op zo’n moment verlangt iedereen naar vakantie. Het mooie is dat je voor zo’n vakantie de deur niet uit hoeft. Afgelopen vrijdag lagen er 12 leerlingen op een heerlijk zonnig strand. In de verte hoorden ze de meeuwen en het ruisen van de golven. Het fijne witte zand lag heerlijk zacht en de zon maakte dat je het lekker warm had. Een uurtje op vakantie op het Orion met de "reisleidster" Ilse Heesterbeek. Het vliegtuig hadden we niet nodig, puur met onze gedachten waren we daar op dat prachtige strand.
En uitgerust was het helemaal niet zo erg meer, het werk dat op ons lag te wachten. Want een groot voordeel: er was geen stressvolle terugreis van vakantie. Nee, heerlijk ontspannen, net opgestaan van het strand, weer aan de slag.
Kortom, dat moeten we vaker doen: op vakantie gaan!
Voor meer informatie over geleide meditatie: www.ilseheesterbeek.nl
Vandaag kwam Denitza van Màrshé Breda terug om naar ons te luisteren. Een aantal weken geleden was het haar beurt om ons iets over haar en het bedrijf te vertellen en nu was het onze beurt. Wij hadden namelijk de opdracht om ons eigen bedrijf zogenaamd op te richten nadat wij van het bedrijf Màrshé Breda gehoord hadden. Wat mij in ieder geval opviel was dat er door een niet zo'n grote groep leerlingen toch hele verschillende dingen uitkwamen. Het ging van kleding naar sieraden en van alcoholvrij bier tot antiluchtdoorlatende fietsventieldopjes. De presentaties verschilde enorm en sommige mensen wisten veel uit te leggen en te vertellen terwijl andere wat kortere presentaties hadden. Ook zou er nog een winnaar uit komen die een gratis etensbon zou winnen voor Màrshé Breda. Maar wie er heeft gewonnen was natuurlijk de grote vraag! Lieke Mureau en Desie Grootens uit het vierde leerjaar. Prociat!
Gister was voor mij het moment suprême, als laatste LGB'er van het Orion college moest ik mijn eindpresentatie van de cursus pedagogische tact geven. En ik mag trots zijn op mezelf, want ik heb het gehaald.
Dat ik het gehaald heb, heb ik niet alleen aan mezelf te danken. Maar vooral ook aan de leerlingen, die mij tijdens deze cursus geholpen hebben.Charlène en Niko hadden de afgelopen bijeenkomst hun certificaat al binnengehaald.
De cursus pedagogische tact die wij afgelopen schooljaar hebben gevolgd bij het Nivoz is in te delen in 3 fasen.
1. Welke leraar wil ik zijn?
2. Het onderzoeken van de eigen onderwijspraktijk.
3. Bewustwording van interactie met leerlingen.
Het afgelopen jaar heb ik dus proberen te ontdekken wat voor docent ik wil zijn.
Maar ik heb mezelf vooral proberen te bekijken door de ogen van de leerlingen. Zelf kan ik natuurlijk ook inschatten hoe ik ben als docent, maar dan blijft het enkel het beeld van mezelf.
Vandaar dat mijn leerlingen mij geholpen hebben. Ik heb verschillende gesprekken gehouden met groepjes leerlingen. Daarin heb ik vragen gesteld als:"Hoe ervaren jullie mij als docent?" "Hoe zien jullie mij?"
"Welke kwaliteiten bezit ik?" en "Aan welke kwaliteiten moet ik werken?"
Het zijn open en eerlijke gesprekken geweest, waar ik veel aan heb gehad. Het heeft ervoor gezorgd dat ik me bewust ben geworden van de dingen waar ik goed in ben. Maar punten ontdekt waar ik, volgens de leerlingen, aan kan werken om als docent nog beter in contact te zijn met mijn leerlingen.
Hieronder zie je 3 afbeeldingen hoe de leerlingen mij zien samen met de verantwoording die ze gaven. Dit is tevens een deel geweest uit mijn eindpresentatie.
Een slot zonder sleutel.
"Omdat je nog niet zo goed weet wie je zelf bent."
"Je bent nog heel veel aan het leren."
"Je hebt bijvoorbeeld nog geen man."
"Je zit nog helemaal zo in het leven dat je nog heel veel aan het ontwikkelen en ontdekken bent."
Zand, met allemaal lijnen die door elkaar heen staan.
"Je bent vrij chaotisch, af en toe en dat is toch vrij irritant."
"Wanneer je meerdere mensen om je heen hebt dan denk je: en die, en die en die! Dan wil je overal op gefocust zijn. Maar dat kan niet, dus is er altijd iemand die er buiten valt."
(Verbeterpunt)
Naar aanleiding van mijn onderzoeksvraag van de vorige periode die ging over het succes achter de IBM pc. Is mijn onderzoeksvraag voor deze periode : "hoe zet ik een "succesvolle" webonderneming op ?". Ik heb deze onderzoeksvraag gekozen omdat ik later graag een eigen onderneming zou willen starten. Het werken met computertechniek heeft me altijd al geïnteresseerd en na onderzoeken van het succes van IBM leek het me erg interessant uit te zoeken hoe een eigen onderneming werkt.
Tijdens mijn bedrijfstage heb ik 5 dagen stage gelopen bij Interconnect in Den Bosch. Ik heb meegekeken op allerlei verschillende afdelingen zoals: de helpdesk waar ik vooral mee heb gekeken met het afhandelen van problemen en klachten. Bij de verkoopafdeling heb ik over de schouders van iemand anders meegekeken hoe het eerste contact met een klant gelegd wordt. Omdat ik zoveel onderdelen heb kunnen zien, was het voor mij duidelijk welk onderdeel ik zelf zou willen doen.
Ik heb verschillende onderwerpen onderzocht enkele voorbeelden zijn: voor economieheb ik onderzocht hoe de marketingmix word toegepast op een webonderneming, voor wiskunde hoe de encryptie van data werkt van bijvoorbeeld internet bankieren. De onderwerpen waren erg leuk en interessant om te onderzoeken maar de informatie was niet altijd even duidelijk. Ik heb veel verschillende bronnen moeten gebruiken maar uiteindelijk is het toch een geslaagde onderzoeksvraag geworden naar mijn idee.
Ik ben woensdag 2 juni naar Janosh geweest, deze ervaring wilde ik gebruiken voor mijn culturele activiteiten. En van Marianne mochten we zelf onze verwerkingsvorm bedenken, en ik wist eerst echt niet wat ik moest doen. Maar na lang nadenken wist ik het eindelijk, en heb een filmpje met mijn eigen gevoelens gemaakt.
Want ik vond het erg confronterend wat hij in zijn presentatie zetten, je werd echt aan het denken gezet, en dan vooral over jezelf.
Ik voelde me heel erg rustig tijdens zijn presentatie, het gaf me een fijn gevoel om zo goed na te denken.
Ik schrok wel van mezelf wat ik dacht en voelde, want het bleek dat ik helemaal nog niet zo positief dacht als dat ik wilde denken. Ik besloot dan ook gelijk om mezelf beter op te stellen naar mezelf en naar anderen.
Het heeft wel een grote invloed op me gehad, want toen ik met mezelf geconfronteerd werd kwam ik erachter dat niet anderen mensen, maar ik mezelf vaak blokkeer en tegenhoud. Dus dat ben ik dan ook gelijk gaan veranderen.
Ik zie mijn leven nu wel met andere ogen, elke dag is een nieuw avontuur en ik ben bereid om iedere uitdaging aan te gaan.
Hallo, we zijn weer terug van de leergebiedoverstijgende week. Wat hebben we veel gedaan. En natuurlijk ook veel de bus gezeten. Het was over het algemeen leuk. We zijn met de boot heen en terug over het Kanaal gegaan. De eerste dag hebben we onszelf geïnstalleerd in de huizen. Daarna kregen we de regels van de huizen te horen. Een van die regels was dat je binnen je schoenen uit moest doen. Dat vond ik eigenlijk niet zo'n goede regel. Op de tweede dag zijn we naar Colchester Castle en Colchester zelf gegaan. In het kasteel kon je allemaal zien wie er allemaal al hadden geheerst of waren verslagen. In Colchester mocht je gewoon even rondlopen. Daarna gingen we aar Clacton on Sea. Daar was een hele grote pier. Daarna gingen we terug naar huis. 'S avonds was de historische beurs. Op de derde dag gingen we op excursie met Bert Janssen. Die vertelde heel veel over graancirkels. Daarna gingen we naar Avebury. Dat is een soort Stonehenge, maar dan groter en ouder. Toen we daar een beetje hadden rondgelopen gingen we bij een grote boom zitten.
Bert vertelde daar over een van de vele lichtbollen die daar waren gezien. Toen hij zijn verhaal had afgerond, gingen we met de bus naar Stonehenge. Toen we Stonehenge gezien hadden, gingen we naar de Pizza Hut. Toen gingen we terug naar huis. De vierde dag gingen we naar Londen. Daar hebben we een sightseeing gedaan. Maar wel te voet. We waren moe zeg. De volgende dag weer naar huis. We zaten in de bus en toen hebben we een film gekeken. Voordat we op de boot gingen en nadat we weer van de boot af gingen.
Weekverslag Londen, leergebiedoverstijgende week van 07 juni tot en met 11 juni 2010 Maandagochtend
Na een klein oponthoud vertrokken we om 08.45 , vol goede moed en volle snoepzakken naar Calais. waar de boot vol ongeduld op ons wachtte. Na een korte blik naar de bagage en een run door de bus door de douane, kon gelukkig iedereen ook aan boord van de Molière rondlopen, nadat we aan boord de bus hadden verlaten . De White Cliffs of Dover konden we na ruim een uur varen, na een optrekkende mist langzaam maar zeker bekijken en dat was behoorlijk imposant en menige foto werd er gemaakt. Na genoeg te hebben gegeten en gedronken mochten we in Dover weer in de bus en op weg gaan naar Canterbury, alwaar we de kathedraal alleen aan de buitenkant hebben gezien want de entreeprijs was fors en buiten de kathedraal stond nog een hele rij bezoekers te wachten. Dus mochten de leerlingen de eerste boodschappen doen op Engelse bodem. Toen we om 17.30 uur in Gilwell park aankwamen, reed de bus (met de onvolprezen Joop achter het stuur, wat een kanjer is deze chauffeur toch, zonder hem was het allemaal veel moeizamer geweest) zo dicht mogelijk naar de twee huizen waar we een hele week zouden bivakkeren. En toen was het snel je kamer zoeken en snel moest het vanwege de stromende regen, echt Engels weer. De eerste maaltijd, bereid door Anna en Niko (de twee keukenprinsessen, hoewel Niko natuurlijk een prins is) was zeer smaakvol en gevarieerd. Ondertussen was het al donker en goot het nog steeds, dus besloten we het sport gedeelte te schrappen en kon iedereen doen waar hij/zij zin in had. Bij het zoeken van de sleutels van de huizen hadden Els en ik gezien dat er een prachtig uitzicht was over een gedeelte van Londen en zo zijn we met veel leerlingen naar de rand van het park gelopen om dit te aanschouwen en men was echt onder de indruk van wat we te zien kregen. Daarna was het bedtijd.
Dinsdag stond in het teken van Colchester en Clacton on Sea en van Els en mij.
's Nachts om 12:05 uur werd er op mijn deur geklopt, dat er een man was die me dringend wilde spreken, dus kleedde ik me weer aan en ging naar de deur, waar ik werd onthaald door een grote groep zingende leerlingen en docenten, omdat ik al 5 minuten jarig was, net zoals Els. Ik was wel verrast en ook wel ontroerd, dat men aan zo iets onbelangrijks als mijn verjaardag gedacht had. Na een gebakken eitje van Mitchel de Jager bij de ochtendmaaltijd ging het hele gezelschap de bus in, op weg naar Colchester, in de stromende regen. Na het zoeken van een passende parkeerplaats (dus daar waar je absoluut niet mocht staan!) liepen we in de nog steeds stromende regen, de heuvel op naar het kasteel om daar te zien hoe het vroeger in Engeland en Colchester was. Niet voor iedereen was deze wandeling een waar genoegen, maar vol bewondering heb ik kunnen constateren dat allen het gehaald hebben. Na het kasteel mocht men Colchester "onveilig" maken en toen naar Clacton on Sea. Weet u trouwens wat de 2 meest gestelde vragen tijdens deze week waren? Antwoord volgt nog.
Aan de zee, een nieuw Engels wonder geschiedde: De zon scheen en een ieder ging zijns weegs, dus Els en Anna met de bus naar de supermarkt om voor het eten boodschappen te doen, zoals elke dag, een compliment waard! Op het strand kon je lekker liggen (en slapen) en hier trakteerden Els en ik de leerlingen op een (helaas gesmolten) ijsje. Hierna terug naar Gilwell, koken, eten en 's avonds de historische beurs. De resultaten waren zeer bemoedigend en het bleek dat de leerlingen erg veel hebben opgestoken van het werken aan de tijdvakken en de Canon. Hiervoor mijn complimenten.
1 van de 2 meest gestelde vragen was; Hoe laat zijn we er????
Hoe de nacht is verlopen en hoeveel uiltjes er geknapt zijn hoef ik niet te vertellen, maar de volgende ochtend was het niet erg eenvoudig om ze de ogen te laten openen.
Woensdag
Na de bezichtigingen van o.a. Avebury en Stonehenge in Wiltshire onder leiding van Bert Janssen, Kitty en John waarover op het weblog al eerder is geschreven, reden we naar de Pizzahut om te genieten van pizza's, pasta's en salades. Iets waar we wel aan toe waren en wat we ook verdienden. Het huis waar de jongens die week sliepen zag eruit alsof er een bom was ontploft en dus stond de woensdagavond in het teken van een grote schoonmaak Na 90 minuten ( !!!!) hard poetsen zag het er weer een beetje uit zoals het was toen we er in trokken. Daarna was het slapens tijd.
Donderdag. Joop had de vorige dag al aangegeven dat hij niet naar Londen zou rijden als hij niet genoeg nachtrust had gehad en dat heeft voor de woensdagnacht wel geholpen, het was rustiger die nacht en hij was uitgeslapen. En zo reden we na het ontbijt naar Londen. Bij Hydepark werden we vriendelijk verzocht de bus te verlaten. We liepen naar de diverse musea waar leerlingen vooraf een eigen keuze in hadden kunnen maken en daar splitsten we ons in de verschillende groepen. In het Science museum was genoeg te zien. Daarna met de groep naar Hydepark voor de picknick, wat erg gezellig was, ook omdat de zon scheen. Vandaar lopend naar Buckingham Palace, de Big Ben (House of Parlement), naar Trafalgal Square en Piccadilly alwaar de derde en vierde jaars alleen de stad in mochten ( met een enkele uitzondering) en de eerste en tweede jaars samen met de docenten de omgeving gingen verkennen. Mijn groepje was niet meer echt actief, waardoor er veel pitstops gemaakt werden, maar ook wij kwamen op de ontmoetingsplaats aan. Daar werd besloten om het programma aan te passen en werd Joop gebeld, die al bij het British Museum stond te wachten en besloot naar ons toe te komen. Er werd weer door Anna en Niko gekookt en na het eten moesten wij afwassen want leergroep C had die dag corvee. De anderen zaten die avond rondom het kampvuur wat langzaam oplaaide. Om 12 uur was het licht uit want de volgende dag was het weer vroeg op.
Vrijdagmorgen
Al om 6 uur op, want om 07 50 uur zou de manager de huizen komen controleren en om 8 uur moesten wij aanrijden om op tijd de boot te halen. De managers (er kwamen er twee) waren zeer tevreden over hoe de huizen er uit zagen. Om 11.35 uur (Engelse tijd) gingen de trossen weer los en om 1345 uur (Nederlandse tijd) weer vast aan land in Calais. Na een rustige, vlotte busrit terug waren we om 1700 uur weer op school. Bagage werd uitgeladen, leerlingen namen afscheid van elkaar en de leiding. We hadden een geslaagde LOW achter de rug, waar de leerlingen zich van hun beste kant hebben laten zien en waar de begeleiders een pluim verdienen voor hun inzet. Moe maar tevreden kan ik dit verslag dan ook afsluiten en dank ook de ouders voor het vertrouwen wat ze aan het begeleidingsteam hebben gegeven. Ik hoop dat het volgend jaar weer net zo'n succes wordt!
Maarten Schmidt, leergroepbegeleider en coördinator LOW
O ja, de tweede vraag was: Mag het geluid wat harder!!!!!!
Woensdag 7 juni, precies in het midden van de week, was de dag die wij voor de leergebiedoverstijgende week hadden georganiseerd. Dinsdag met de trein en auto al naar Engeland vetrokken om 's avonds het programma van de volgende dag door te spreken met onze gepassioneerde gids, onderzoeker, schrijver en exdocent wiskunde Bert Janssen .
De bus arriveerde 's ochtends tegen half 11 in Marlbourough in het graafschap Wiltshire. Een paar lachende wat witte gezichten van de korte nachten kwamen ons tegemoet. De legende zegt dat de naam Marlbourough afkomstig is van Merlin's Borough en het aanvankelijke plan was dan ook om aldaar het graf van Merlijn te bezoeken. Gezien het volle programma en daardoor strakke tijdsschema van die dag werd besloten om het te laten bij het aanschouwen van de heuvel en de bomen die de tovenaar omringen.
In een piepklein dorpje in de buurt kregen de leerlingen en collega's in een zaaltje een boeiende en leerzame lezing van Bert over zijn kennis van de symmetrie in graancirkels. Graancirkels vormen een van de fascinerende fenomenen die we kennen. In de hele wereld komen ze voor, van de Verenigde Staten tot Australië, van Finland tot Tsjechië, van Peru tot Nederland. En niet alleen in graan verschijnen ze, maar ook in maïsvelden, in gras, in rijstvelden, zelfs in sneeuw en zand. Graancirkels verschijnen al eeuwenlang in onze gewassen. Het verschijnsel is dus niet iets van de laatste jaren. Al in de Middeleeuwen werd schriftelijk melding gemaakt van vreemde geometrische patronen in de velden. In de loop van de eeuwen zijn de patronen steeds gecompliceerder geworden. En zeker de laatste jaren is deze ontwikkeling versneld doorgezet. In navolging op de presentatie van Janosh was het daarom interessant om juist op deze wiskundige patronen in te gaan.
Daar niet ver vandaan zijn we vervolgens met de liefhebbers een graancirkel in gegaan die net een week oud was. De regen van de dagen ervoor zorgde voor flinke modderlaarzen. Ter plekke legde Bert het een en ander uit over de vormen en symmetrie. In de omgeving van de cirkel hadden we een mooi uitzicht op Silbury Hill en West Kennet Long Barrow.
Avebury, die met zijn cirkelomtrek van driekwart mijl de grootste is van Groot-Brittannië, stond vervolgens op het programma. Onder de boom waar Tolkien inspiratie kreeg om Lord of the Rings te schrijven, vertelde Bert een aantal bijzondere verhalen die hij van de lokale bevolking had gehoord. Een mooie wandeling langs de steencirkel leidde ons weer naar de bus en een bezoek aan Stonehenge rondde deze geweldige dag af.
Net zoals vorig schooljaar heeft Mitchel de Jager uit het derde leerjaar, dit keer in samenwerking met een aantal andere leerlingen van het Orion College, zich ingespannen om op 5 juli a.s. een spannende en sportieve middag te organiseren. Een bijzonder aspect aan deze sponsorloop is dat Vincent Oloo en Daniel Marungu, de Keniaanse oprichters van Stichting Tiba-Africa Foundation de uitdaging aangaan om tegen leerlingen en personeel van het Orion College hard te lopen. Vooraf is het de bedoeling dat de leerlingen natuurlijk geld gaan inzamelen dat aan het einde van deze middag aan hen meegegeven kan worden. TIBA-Africa Foundation gaat met deze donatie gedurende een jaar 200
mensen begeleiden die leven met HIV/AIDS. Personal coaching aangevuld met ademtherapie Transformation Breathing zal deze mensen bewust maken van de mogelijkheden die ze nog kunnen creëren in hun huidige leefomstandigheid. Het Kivuli-centre ligt in de sloppenwijken van Nairobi. In het ochtendprogramma komen Daniel en Vincent samen met Marco en Jacquelien, de ouders van Mitchel diverse gastcolleges verzorgen die in het teken staan van het leven, eten en ademwerk en kunst in Kenia.
Vier jaar geleden zag hij plotseling prachtige geometrische figuren voor zich. Hij probeerde ze na te maken op zijn computer en tot zijn verbazing bleken de vormen identiek aan graancirkels te zijn! Hij gaf een proefpresentatie voor vrienden en niet veel later reisde hij de hele wereld rond. Onlangs stond hij nog voor de Verenigde Naties in New York zijn verhaal te vertellen. Inmiddels is hij volgeboekt in binnen en buitenland. Het was dus een hele eer om hem hier op het Orion te hebben.
2 juni '10 is Janosh op het Orion College komen vertellen over geometrie die in de graancirkels voorkomt en hoe hij begon met een soort hologrammen te zien. Het was een hele belevenis om hem hier te hebben, want Kitty en John hebben een paar jaar geprobeerd om hem te bereiken en om op het Orion te laten presenteren. Het was heel speciaal.
We moesten op een bepaald moment een soort meditatie doen, en ikzelf voelde een enorme druk op mijn handen toen we ergens midden in de meditatie zaten. Ik werd ook een beetje licht in mijn hoofd. Wat wel typisch was: Mijn moeder was er ook bij en we delen een hechte band. Ze had precies hetzelfde gevoel als ik had.
Als je meer wilt weten ga dan naar deze site.
Mijn onderzoeksvraag is: "Wat is astrologie?". Gisteren heb ik, voor Nederlands, astrologe Paula Sijen, van SolVie Levensloopbegeleding geïnterviewd.
Ik ben bij haar thuis, in haar werkplaats, geweest en daar heb ik haar alles gevraagd wat ik wilde weten. In het begin vroeg ik veel over haar zelf en haar opleiding, daarna over astrologie in het algemeen en toen hebben wij het gehad over mij.
Paula Sijen heeft haar opleiding voor astrologe ongeveer tien jaar geleden afgerond en geeft nu astrologische consulten (karakteranalyse, beroepskeuze, relatiehoroscoop, prognose, babyhorscoop). In zo'n consult krijg je inzicht in jezelf en jouw leven. Er wordt dan, aan de hand van je geboortegegevens een geboortehoroscoop gemaakt. Een horoscoop is iets heel anders dan die voorspellingen in tijdschriften: het is een uniek plaatje van de stand van de planeten op het moment dat jij geboren bent. Hieruit kun je een heleboel aflezen over jezelf. Het is heel ingewikkeld, maar om even kort uit te leggen, is het een cirkel van 360 graden, met drie lagen. Op de buitenste laag zie je de twaalf tekens van de dierenriem, allemaal 30 graden. De tweede laag is een overzicht van de planeten, in welk huis die op dat moment stonden. Je hebt twaalf huizen en die staan allemaal voor een bepaald onderwerp. In de kern van de cirkel zie je een heleboel lijnen. De rode lijnen staan voor spanningen of moeilijkheden en de groene lijnen voor je kwaliteiten. Deze lijnen leggen verbanden van één planeet naar de andere. Hieruit kun je aflezen hoe die planeten met elkaar samenwerken. Elke planeet heeft bepaalde eigenschappen, behoeftes en dus leer je waar jij goed in bent en waar je moeite mee hebt.
Toen ik aan Paula vroeg of zij sterrenbeeld van iemand kon raden aan de hand van iemands karakter, antwoordde zij dat zij naar niet zo goed in is. Toch vond ze het goed om het te proberen. Zij dacht dat ik, omdat ik heel gevoelig ben een waterteken zou zijn; dus kreeft, schorpioen, vissen of waterman. Omdat zij gemerkt had dat ik heel geïnteresseerd ben in psychologie, dacht ze dat ik schorpioen was. En ik ben schorpioen!
Hierna heeft Paula voor mij een horoscoop gemaakt. Zij heeft hier tegenwoordig een programma voor op haar laptop, waarin zij alleen de datum, plaats en precieze tijd van de geboorte moet invullen. De laptop zoekt dan de oosterlengte en noorderbreedte van de plaats op. Zo is zo’n geboortehoroscoop dus veel specifieker dan als je alleen kijkt naar je sterrenbeeld. Want als iemand die hetzelfde sterrenbeeld als mij is, maar aan de andere kant van de wereld geboren is, heeft hij een hele andere horoscoop, en dus ook een ander karakter.
Paula heeft meestal tijd nodig van te voren om iemands geboortehoroscoop te bestuderen, maar dat was er nu niet, dus heeft zij de opvallende dingen uitgelegd
Wat haar gelijk opviel, was dat ik drie planeten heb ik het vierde huis. Het vierde huis staat voor thuis zijn, een basis, veiligheid. Voor mij is dat heel belangrijk. Dat merk ik omdat ik het best moeilijk vind om ouder te worden, ik liever nog even kind zou willen zijn en omdat ik ook moeite heb om naar een plek te gaan waar ik nog nooit geweest ben.
Wat ik ook indrukwekkend vond, was dat er een rode streep van 90 graden staat tussen de zon en de maan. Dit wordt een "zon-vierkante-maan-driehoek" genoemd en dat komt vaak voor bij kinderen van gescheiden ouders: de maan staat voor de moeder en de zon voor de vader en een rode lijn daartussen betekent spanning.
Voor de rest zei Paula nog dat communicatie heel belangrijk voor mij is, en dat ik heel veel wil weten en uitzoeken.
Ik vond het heel raar dat je uit zo'n plaatje van alles kunt aflezen over je karakter. Dat betekent dus misschien ook dat alles dus al vaststaat. Ik vind het ook wel bijzonder en heel interessant. Ik vond het heel leuk om dit interview te hebben en ik heb heel veel geleerd.
Vrijdag kwamen er een groep vrouwen vertellen over màrshé. Als eerste kregen we een powerpoint te zien waar ze uitlegden wat màrshé was en hoe ze zijn begonnen. Bij Màrshé kun je gerechten proeven en/of afhalen. Het wordt klaargemaakt door vrouwen uit verschillende culturen. Hun motto was "It's like travelling without moving". Màrshé is gevestigd op het Edisonplein. Toen zij met deze onderneming begonnen, ervaarden ze als erg zwaar omdat het heel hard werken was. Ze hebben uitgelegd hoe je een eigen onderneming opstart en wat daarbij komt kijken; eerst een plan voorleggen aan de Kamer van koophandel. Dat werd eerst afgewezen. Toen moesten ze daarmee opnieuw opstarten en daar komt best wel veel stress bij kijken met slapeloze nachten. Hun advies was dat je gewoon heel klein moet beginnen terwijl je dromen heel groot kunnen zijn. Net eigenlijk als de start van het Orion College. Zij hebben de droom dat zij hun bedrijf net zo groot te maken als een bekend hamburgerbedrijf met een M. Ze hebben ook nog uitgelegd wat een franchise is.
Ondertussen kregen we een aantal lekkere hapjes en een drankje. Het drankje was wat minder, maar de hapjes waren wel lekker. Daarna gingen we dansen in groepjes. Elk groepje kreeg een steen dat iets betekende en dat moest je met gebaren overbrengen. Ons groepjes moest een verhaal overbrengen. Wij vonden deze Studium Generale heel leuk!
Màrshé Women's authentic, home-made soul food creates a place where people eat, greet and meet the world.
It's like travelling without moving!
Evy en Sanne Wilting, leerjaar 1
Màrshé Breda is een maatschappelijk verantwoorde franchiseonderneming waar vrouwen centraal staan. Het bedrijf bestaat nu uit 30 vrouwen uit 17 verschillende culturen. De vrouwen bieden authentieke, home-made, soulfood aan afkomstig uit: West Afrika, Noord Afrika, Oost Afrika, de Caribische eilanden, Suriname, Latijns-Amerika en Turkije.
Bij Màrshe willen ze aan de ene kant, ondernemerschap vooral bij vrouwen stimuleren en aan de andere kant gasten en klanten van Màrshé dingen leren over de verschillen tussen hun culturen. De Marshe franchisenemers en medewerkers functioneren als ware ambassadrices van hun cultuur. Vandaar hun slogan:"Culinair de wereld delen."
De proeverij is in de Edisonstraat 23 in Breda, het is een kleurige en gezellig proeverij waar gastvrijheid, warmte en culturele uitwisseling centraal staan. Ze laten met z'n alle iets van hun cultuur zien, zo is het ook wel: traveling without moving. De met liefde bereidde gerechten vertellen hun verhalen.
Ik, Martje Raaijmakers, heeft daar zelf stage gelopen en een van de dingen die ik moest doen was reclame maken. En ik had toen zelf bedacht dat het misschien wel leuk zou zijn als ze iets kwamen vertellen op het Orion over henzelf. Ze waren zelf zeer enthousiast en Kitty en Charlene gelukkig ook. Zo is deze SG tot stand gekomen.
![AADSC05238 [1600x1200]](http://farm2.static.flickr.com/1016/4727539396_668f7924aa_m.jpg)
![P1000865 [1600x1200]](http://farm2.static.flickr.com/1418/4720741791_722280596c_m.jpg)
![P1000900 [1600x1200]](http://farm2.static.flickr.com/1311/4721399302_cbc89dfd7f_m.jpg)
![P1000912 [1600x1200]](http://farm2.static.flickr.com/1192/4721401564_b32b14d8ed_m.jpg)
![P1000870 [1600x1200]](http://farm2.static.flickr.com/1352/4720743033_ce55316d58_m.jpg)
![DSC05152 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4026/4711455170_b5ac1fbdde_m.jpg)
![IMG_2399 [800x600]](http://farm5.static.flickr.com/4005/4695947624_cbcfc4feaa_m.jpg)
![A_DSC05040 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4069/4689813643_a381c8b997_m.jpg)
![IMG_2368 [800x600]](http://farm5.static.flickr.com/4007/4695297691_93721a511d_m.jpg)
![P1000689 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4071/4699257568_189bf0445c_m.jpg)
![P1000703 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4039/4698629019_980f9d2aea_m.jpg)
![P1000726 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4057/4698632379_f90027f2cd_m.jpg)
![P1000756 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4031/4698637431_9f85c41b90_m.jpg)
.JPG "null")
![A_DSC04994 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4016/4690441380_c1e6b746ce_m.jpg)
![A_DSC05091 [1600x1200]](http://farm5.static.flickr.com/4054/4689817927_75b24ee25a_b.jpg)
bezoekers sinds