Vandaag hebben de leerlingen van leerjaar twee en drie een binnen/buiten dag gehad. Negenentwintig leerlingen en drie begeleiders bezochten het Grafisch Museum in Breda. In het Grafisch Museum zijn een vaste tentoonstelling 100 years of Dutch Graphic Design en een wisseltentoonstelling te bezichtigen. Op dit moment heet de wisseltentoonstelling Info Deco Daca, Geen Woorden maar Beelden. Deze expositie brengt de hedendaagse informatiewereld op een beeldende manier in beeld.

De leerlingen waren in vier groepen verdeeld en elke groep mocht zijn oordeel geven over het museum. Verschillende aspecten moesten beoordeeld worden waaronder: de inrichting, de bewegwijzering, dufheidgehalte, het beste werk van de collectie (zelf te bepalen), etc. De leerlingen waren allemaal erg te spreken over de inrichting van het gebouw en de ruimtelijkheid. Over het informatieve gehalte van de tentoonstellingen waren ze iets minder tevreden: er had best wat meer uitleg over de exposities gegeven mogen worden.

De leerlingen vonden vooral de handson expositie stimulerend. Vrijuit mochten ze graffiti spuiten op de muur, met zwarte blokjes met magneetjes kunstwerken op de muur maken, zelf een ontwerp maken, etc.

Vervolgens zijn we met overvolle picknickmanden naar het park gegaan. Uit de picknickmanden kwamen vooral veel zoete lekkernijen. Verschillende leerlingen hadden zelf brownies, chocoladecake, worstenbroodjes, etc. gebakken. Tim had de drank op zich genomen en er vloeiden de nodige liters cola. Ook de kinderchampagne mocht niet ontbreken.

Na de lunch was het tijd voor een potje voetbal in het park. Dat lukte prima met een lekke bal. Je kon de bal goed onderscheppen door erop te gaan staan.

Na de jonge eendjes in de vijver te hebben bewonderd, was het tijd om terug naar school te wandelen waar de leerlingen een Duitse film hebben gekeken. Bij deze film moeten de leerlingen in het Frans nog een opdracht maken. Beschrijf vier personages uit de film in het Frans; per personage minstens zes regels over uiterlijk en innerlijk.

Het weer werkte fantastisch goed mee en de leerlingen en begeleiders hebben allemaal genoten van dit dagje buiten.

Els Kwantes, docent
Mieke Kooloos, docent
Stephanie Krauch, docent

alle foto's zie je hier.

De afbeelding die je hier boven ziet is mijn droom wereld ik heb om mijn droomwereld te kunnen maken een collage gemaakt van echte foto's maar ook met tekeningetjes. Mijn droom wereld ziet er als volgt uit. de wolken de bergen en de boom staan voor de natuur omdat ik de natuur heel belangrijk vind. Het poppetje dat je ziet is de mens die gelukkig is met wat die heeft en zijn leven. De zon staat voor mijn passie Licht. Ik heb ook het Orion College in mijn droomwereld gezet omdat ik het op Het Orion heel erg naar mijn zin heb. Het theater dat er staat heb ik neergezet omdat ik cultuur heel belangrijk vind en ik vind het leuk om naar het theater te gaan, lekker eten en naar het museum en Theatertechniek is ook mijn passie. En het vliegtuig heb ik er in gezet omdat er een heleboel landen zijn waar ik wel eens naar toe zou willen. Verder heb ik geprobeerd om mijn wereld er ook zo kleurrijk mogelijk er uit te laten zien omdat mijn onderzoeksvraag daar overgaat en ik vind kleur heel erg mooi. Ik heb mijn droom proberen weer te geven in een wereld met allemaal afbeeldingen. Ik heb in mijn collage ook geprobeerd om op het licht te letten zodat dat wel gelijk is maar dat was wel moeilijk omdat bij sommige afbeeldingen het licht van de andere kant kwam en dan moest ik weer een andere zoeken en ik heb ook geprobeerd het hele blad te vullen zodat het niet te kaal werd maar ook weer niet te druk want mijn droomwereld is wel een rustige wereld daarom heb ik ook wolken op de achtergrond gedaan want dat geeft wel een rustig gevoel.
Ik vond het een hele leuke opdracht en een hele leuke film.

Berk Aarts, Leerjaar 1

Vandaag was het dan alweer de laatste dag van de maatschappelijke stage voor leerjaar 2. De dag begon op school waarbij de leerlingen nog een laatste opdracht moesten maken. Na de pauze zijn de leerlingen op de fiets naar huize Lâle Huzurevi gefietst. Bij aankomst kregen de leerlingen wat te drinken en wat lekkers. Vervolgens zijn de leerlingen verdeelt in vier groepen. Iedere groep mocht een bepaald gerecht gaan klaar maken. Zo was er een groep die pizza's gingen maken, een groep die koekjes gingen bakken. Tevens werden er twee buitenlandse gerechten gemaakt, namelijk sigara borëk, wat turks bladerdeeg gevuld met geitenkaas is, en milfoy, wat bladerdeeg met gehakt is. Iedere groep is erg enthousiast aan de slag gegaan met het maken van deze gerechten. Vervolgens gingen de gerechten de oven in. Na een aantal minuten waren de gerechten klaar en werden ze verzameld op een buffettafel. De groepjes mochten om de beurt komen opscheppen. Het eten was erg lekker, maar er was nog wel veel over. De resten zijn ingepakt en worden morgen tijdens de picknick opgegeten. Na deze maaltijd hebben we gezamenlijk afgesloten en mochten de leerlingen naar huis.

Charlène de Boek, Leergroepbegeleider

Alle foto's zie je hier

Vandaag hadden alle eerstejaars voor de laatste keer stage. Eerst gingen we naar natuurpark Hoge Vucht. We kregen netjes, bakken en vergrootglaasjes en gingen dieren in het water onderzoeken. Ieder groepje kreeg een blad waar bijna alle onderwater beestjes op staan. Dat was heel erg leuk! Ons groepje had twee kleine snoekjes gevangen, allemaal kleine beestjes, en ik had heel veel kreeften pootjes gevonden! We moesten wel kijken of er geen nestjes van vogels waren, want dan zouden we de dieren verstoren! Daarna moesten wij een idee presenteren voor mensen van de gemeente Breda om de wijk te verbeteren. Het ging heel goed, en op het laatst kreeg iedereen een certificaat, en een usb-stick. Ik hoop dat de gemeente iets aan onze ideeën heeft! Gemeente, bedankt voor deze leuke stage. We hebben er heel veel van geleerd!

Lena Jansen, leerjaar 1

Kijk hier naar alle foto's.

Vandaag hebben we tijdens het onthaal opnieuw gesproken over respect binnen de school. Er waren door de leergroepbegeleiders twee vragen geformuleerd.

De vragen luiden:
1. Wat is het gedrag wat jullie van elkaar wensen op school?
2. Wat verwacht je van docenten om je hierin te kunnen helpen/te begeleiden?
Vervolgens gingen wij als leerlingen de persoonlijke antwoorden op post-its schrijven om het vervolgens op een grote papier te plakken. Een aantal antwoorden van leerlingen waren wat betreft ons eigen gedrag naar elkaar:
"we zijn een groep, geen onderlinge groepjes vormen"
"respect is dat je elkaar niet kwetst en dat je elkaar in hun waarde laat. En dat je niemand buiten sluit."
"De ander waarderen zoals ie is, en aardig tegen elkaar zijn"
Dat wat we van leeraren verwachten is:
"Duidelijke grenzen stellen"
"rechtvaardig"
"consequent handelen"
"1 lijn trekken"
Deze punten zullen de docenten morgen in de team vergadering behandelen.
Ik vind het goed dat we door middel van deze vragen dingen kunnen verbeteren zowel bij de docenten als bij jezelf. Bij de vragen bleek dat de leerlingen allemaal de zelfde gedachten hebben als het gaat om de manier hoe we met elkaar omgaan en dat is natuurlijk heel mooi!

Stef Vermeulen, leerjaar 1

Bekijk hier alle foto's.

Afgelopen vrijdag hebben we de finale van Artcadia gehad. Artcadia is een kunst wedstrijd waarbij je een idee moet bedenken die de wereld wat beter moet maken. De wedstrijd was in verschillende categorieën verdeeld en afgelopen vrijdag was daar dus de finale van.
Voorafgaand hebben we veel aan het project gewerkt en we hebben zelfs een paar lessen moeten missen om nog even te presentatie te kunnen oefenen.
Afgelopen vrijdag hadden we eerst een cito toets en toen we daarmee klaar waren hebben we al onze spullen gepakt die we nodig hadden, de meeste waren al door Leidi mee genomen.
Maar we zijn toen met Mieke naar het station gegaan en daar hebben we toen de trein naar Eindhoven gepakt.

Toen we daar eindelijk na een korte reis aankwamen hebben we alle maquettes bekeken en hebben we onze lunch gehaald en lekker opgegeten. De lunch was best goed want we kregen 3 broodjes met kaas en ham en een mars wat fruit en wat te drinken.
Toen de presentaties begonnen merkte we al snel dat iedereen een goed idee had. Er waren verschillende ideeën over energie besparing en hoe je die slim kan benutten.
Uiteindelijk waren wij na de pauze aan de beurt. Het was erg leuk om te vertellen over ons project en we hebben dus goed ons best gedaan. Ik zelf had een filmpje gemaakt waarin ik wat vertelde over de maquette.
Veel van de andere ideeën waren niet zo goed als onze alleen zij hadden een veel betere presentatie omdat ze gebruik maakte van dans en toneel terwijl het grootste gedeelde ervan niet eens iets met hun presentatie te maken had.
Toen alle presentaties geweest waren was er een lopend buffet toen we moesten wachten tot de jury klaar was en toen kwam eindelijk het verlossende woord dat we jammer genoeg niet gewonnen hadden.
Het idee de stoep-it had gewonnen. Dat was een energie opwekkende stoeptegel.

Kevin Kuijsters 2B

Vandaag was de vijfde keer van de maatschappelijke stage voor de leerlingen uit het tweede leerjaar. De ochtend startte op het Orion College waarbij de leerlingen nog even druk aan de slag gingen met het voorbereiden van hun presentatie over hun kunstkijkdoos. Na de pauze gingen de leerlingen weer op de fiets naar huize Lâle Huzurevi. Daar aangekomen werden de spullen klaargezet voor de presentaties. Met een foto-diavoorstelling op de achtergrond gingen de leerlingen om de beurt hun kunstkijkdoos presenteren aan hun medeleerlingen en de bewoners die met het project meewerken. Tevens was er ook een ouder aanwezig die naar het eindresultaat kwam kijken. De leerlingen hebben goed en enthousiast gepresenteerd. Ook zagen de kunstkijkdozen er goed uit. Oftewel de presentaties waren een succes. Volgende week is de laatste keer van deze maatschappelijke stage waarbij we gezamenlijk gaan koken en eten met de bewoners.

Charlène de Boek
Leergroepbegeleidster

Vandaag was het weer maatschappelijke stage voor de eerste jaars. De afgelopen weken op woensdagochtend hebben we voor de gemeente Breda stage gelopen in de wijk rondom de school. We hebben twee weken terug een enquête gehouden in de wijk. We hebben vandaag in de groepjes een plan bedacht met behulp van de antwoorden van de enquête. Het plan dat je bedacht met je groepje ging je uitwerken in een PowerPoint. Ons groepje heeft bedacht om iets te gaan doen tegen zwerfvuil omdat er uit de enquête van ons groepje bleek dat de buurtbewoners heel veel last hebben van zwerfvuil. We hebben bedacht om meer prullenbakken te plaatsen vooral langs de route die de kinderen lopen als ze uit school komen omdat ze dan al het vuil van hun lunch gewoon op straat dumpen. Ook bedachten dat er voorlichtingen op school gegeven moeten worden en dat de kinderen zelf ook vuil moeten gaan ruimen net als bij onze stage. En het laatste dat we bedacht hadden is om in wijkraden mensen te zetten die opletten dat er niet zomaar vuil weggegooid wordt. Om 11uur gingen we onze plannen presenteren zodat de mensen van de gemeente Breda konden kijken wat we nog aan moeten passen voor volgende week, want volgende week zijn de echte presentaties. Die presentaties gaan we houden op de districtenpost van de gemeente Breda voor de Jury het beste plan voor de wijk krijgt een prijs. Het was een hele leuke dag en we hebben heel veel zin in volgende week!

Door: Marijn Jumelet en Berk Junior Aarts. Leerjaar 1

De afgelopen vrijdag was voor zes leerlingen van het Orion een heel ander soort vrijdag dan normaal.
Het was namelijk de dag van de finale van het Arcadia project. De leerlingen (Suus, Bart, Lieve, Kevin, Madelon en Celine) hadden met hun ontwerp van de moestuinboot al heel wat belangstelling gewekt (ze stonden immers niet voor niets in de finale) en nu mochten zij het ontwerp van de voedselrijke boot op de TU in Eindhoven presenteren.

De dag begon al meteen leuk, zeker voor Kevin. Hij gaat vrijwel nooit met de trein, dus het geelblauw razende monster was een ervaring op zich. En onder het genot van een pizzachipje en wat vrolijke en nieuwsgierige blikken van medepassagiers, lieten we Breda en Tilburg aan ons passeren. Met een succeswens van een zeer betrokken medereiziger vervolgden we onze weg, op naar de TU.

Na wat omzwervingen (ik moet constateren dat ik mijn GPS ook op straat moet activeren) waren we bij het juiste gebouw. Daar stond ons direct een berg aan broodjes te wachten, die we ons goed lieten smaken. Daarbij had Leidi een filmcrew meegenomen. Deze dag zou voor de eeuwigheid worden vastgelegd. Na de enorme lunch mochten we een plekje veroveren in de blauwe zaal, de plek waar het zou gaan gebeuren. Leidi en ik vonden het maar al te spannend en stiekem waren wij best blij dat we daar zelf niet hoefden te gaan staan. (De zaal was enorm en aan de zijkant zaten zes kritische juryleden over hun brilletje te staren).

Maar hoe dan ook, leerlingen uit het hele land gingen in de spotlights staan en vertelden gepassioneerd over hun innovatieve plannen. Zo passeerde ons o.a. oplosbaar plastic met bloemzaadjes, de skeely (een oplader in je skates met batterijen), UV waterfiltering, huisjes op palen en een energie opwekkende gymzaal. De presentaties waren vermakelijk en Valerio (ja, dé Valerio) gaf er een vrolijke, eigenzinnige twist aan. Uiteindelijk was het moment van waarheid daar. De presentatie van de moestuinboot. Bart deed zijn naam als technicus van het stel eer aan en leidde een prachtige presentatie op het digitale vlak. Vervolgens werd er door de vijf andere finalisten een duidelijk en sterk verhaal bij verteld. Leidi en ik zaten met verwondering toe te kijken naar de professionaliteit van het stel. Van de directeur van Artcadia kregen ze na afloop het prachtige compliment dat ze een zeer goed en uitvoerig onderzoek hadden gedaan. Hij was zeer content met deze wetenschappers in spe. Mooier kon je het niet hebben, dachten wij zo.

Toch wist uiteindelijk de energiewekkende stoeptegel de hoofdprijs binnen te halen. Een net wat dynamischere presentatie wist de juryleden te overtuigen. Dus voor een volgende keer weten we, nog wat meer spektakel erin! Maar er was duidelijk sprake van een helpende hand van de docent. Bij het Orion hebben ze het uiteindelijk helemaal zelf gedaan. Dus kortom het is voor mij duidelijk wie de echte winnaars zijn. We hebben onszelf dan ook op een kleine troostprijs getrakteerd. Een heerlijk softijsje. Toen werd het tijd om het geelblauwe monster weer te op te zoeken. Nu met een ervaring rijker en een dag om trots op te zijn.

Mieke Kooloos, docent Kunst & Cultuur

Vandaag hadden we weer maatschappelijke stage. Dus ging je met je groepje de wijk weer in. Ik zit in groepje C en vandaag moesten wij als eerste de speeltuinen controleren. We liepen dan door de buurt en controleerden elk speeltoestel die we tegen kwamen. Dat was best wel leuk, want je mocht natuurlijk ook spelen, om te kijken of de speeltoestellen stevig en veilig waren. Ook kwamen we bij het Johan Cruijff voetbalveldje waar we gevoetbald hebben. Daarna liepen we weer terug en gingen we buiten, ergens vlakbij school, met de hele groep pauze houden. Toen iedereen klaar was met eten en drinken moest je weer met een andere begeleider meegaan. Deze keer gingen we schoffelen en afval ruimen. Dat vond ik iets minder dan de speeltoestellen controleren. Ook mocht je één voor één blazen. Rond twaalf uur liepen we weer terug naar school en waren we uit.

Sanne Wilting, 1B

Alle foto's zie je hier.

Vandaag was het de vierde dag van de maatschappelijke stage van de tweedejaars. Het thema van deze stage is om kennis te maken met verschillende culturen van ouderen. De eerste twee stagedagen hebben we het bejaardentehuis Lâle Huzurevi bezocht en hierdoor alvast een indruk gekregen van culturen. We hebben interviews gehouden, een film gekeken en vooral veel met de ouderen gepraat. De mensen die in dit tehuis verblijven, zijn allemaal afkomstig uit verschillende landen, zoals Suriname, Turkije en Indonesië.

Dit project wordt begeleid door CheckIn, wat o.a. een project over culturen is. Ook begeleiden de mensen van Lâle Huzurevi ons samen met het Orion College.

Vandaag gingen we verder met het maken van een kijkdoos, waar we vorige week aan begonnen zijn. Elke leerling moest een kijkdoos maken met de inspiratie van het voorgaande interview met een oudere. Madelon, Thomas, Wiebe en ik hadden een interview met een Turkse vrouw gehouden en daarom heb ik mijn kijkdoos Turks ingericht. Hier heb ik een foto van de vrouw in verwerkt, verschillende kreten, plaatjes van haar leven en uit Turkije. Ze vertelde ons dat ze altijd huisvrouw is geweest en dat dit al haar droom van kinds af aan was. Daarom heb ik een waslijn in mijn kijkdoos gemaakt met betrekking op haar verhaal.

Volgende week woensdag presenteren wij onze kijkdozen aan de mensen in het bejaardentehuis. Natuurlijk zijn hiervoor ook onze ouders en opa’s en oma’s uitgenodigd om een kijkje bij ons project te nemen. We gaan vertellen waarom we de kijkdoos hebben gemaakt en wat we van deze stage vonden. De uitnodigingen kunt u in de nieuwsbrief bekijken.

Nina van den Eeden
Leerjaar 2A

Een tijdje terug ging ik de enorme hoeveelheid glas in mijn tuin eens ordenen (ik ben er nogal goed in flessen en potjes op te sparen). En tijdens deze werkzaamheid, kwam ik op het plan een flesje geluk te creëren. Nou, zo gezegd, zo gedaan. Tijdens een onthaal hebben de leerlingen van de leergroep B en ik dan ook enkele wensen en grappige uitspraken in een fles gestopt. De fles heb ik uiteindelijk nog wat opgevrolijkt en voorzien van de tekst "een fles geluk". Ook had ik er een mooi kaartje aan gehangen met mailadres, zodat de vinder een reactie naar ons toe kon sturen.

Met die fles ben ik uiteindelijk op pad gegaan en bij een mooi uitrustplekje heeft de fles geluk een plekje gekregen. Ik vervolgens weer vrolijk terug naar huis gefietst, (altijd leuk een fles geluk te plaatsen) maar daar kwam ik tot de ontdekking dat het kaartje met het mailadres nog in mijn tas zat. Nou, hup weer op mijn fiets gesprongen en terug naar de bosrijke omgeving. Alleen bij mijn aankomst was de fles al weg. De fles bezat dan ook een grote aantrekkingskracht, zeg nou zelf, wie wil er nou geen fles geluk vinden? Maar het raadsel blijft wie de gelukkige vinder zou zijn geweest. Een omaatje dat met haar teckel de bijzondere vondst deed, een man die zijn bril een paar keer verschoof en zijn nieuwsgierigheid niet kon onderdrukken of misschien wel een stelletje dat gezellig bij het behaaglijke plekje onder de boom wilde gaan zitten. Het blijft voor altijd een raadsel. Maar een nieuw plan staat. Immers is er juni de reis naar Engeland. En daarvoor gaan de leerlingen met de boot. En zeg nou zelf wat is er leuker om dan heel veel bijzondere flesjes in het water te deponeren. De stroming van de zee doet het overige werk. Het plan staat, dus bij dezen de oproep om voorlopig wat plastic flesjes te bewaren om mee te nemen naar het Orion College.

Mieke Kooloos, docent K&C

Vrijdag 9 April hadden we een studium generale over digipesten.
Martine Boogert en Rinie van bureau Halt kwamen er iets over vertellen, daar komen kinderen als ze iets hebben gedaan zoals pesten, vandalisme en stelen. De groep werd in tweeën opgesplitst, de helft van de groep ging in een andere ruimte bij Martine en de andere helft bleef bij Rinie. Wij zaten bij Rinie. Hij vertelde eerst in het kort wat bureau Halt was. Daarna ging het over wat Digipesten nou precies is. Hij vroeg ons of we wel eens hadden gepest of waren gepest via internet.
Daarna liet hij een filmpje zien. In het filmpje waren er twee jongens die dreigmails stuurde naar een andere jongen. Later werden ze doorgestuurd naar bureau Halt.
Na dat filmpje gaf hij nog een voorbeeld. Hij vertelde dat er een meisje was die het net uit had gemaakt met haar vriendje en ze ging op msn. Maar van haar vriendinnen hoorde ze dat er een meisje was die iets met dat ex-vriendje had. Ze ging dus op msn tegen dat meisje praten en ze werd dus steeds bozer en viel uiteindelijk uit tegen haar. Het bleek dat dat meisje niks gedaan had, maar omdat ze bang was had ze de politie gebeld en werd het meisje doorgestuurd naar Halt.
Rinie vertelde ook dat de meeste kinderen het het moeilijkste vinden om hun excuses aan te bieden aan de persoon die hij iets aan heeft gedaan. Dat moet namelijk ook, vinden ze bij Halt.
Digipesten is niet slim om te doen, want je kwetst mensen er snel mee en je hebt er ook jezelf mee, want je kan dus doorgestuurd worden naar Halt.

Sijtje Blom en Merle van Eerden, leerjaar 1

Vandaag hadden de derde en de vierdejaars een studium generale over accordeonmuziek. Ik en Jork mochten ook komen kijken, omdat ik al op accordeonles zit en Jork gaat nog op accordeonles. Stanislav vertelde ons over hoe hij bij accordeon kwam, en hoe hij zover was gekomen. Hij legde ons daarna uit hoe een accordeon werkte. Muziek is kunst, vertelde hij. Voor mij is muziek passie en liefde! Stanislav speelde twee dezelfde stukken, maar iedere keer anders. De eerste keer was een stuk mooier dan de tweede keer. Dat kwam omdat hij toen met veel meer passie speelde dan de tweede keer. Dit was een hele bijzondere ervaring om dat zo te horen! Hij had nog vele liedjes gespeeld om ons accordeonmuziek te laten horen. Het was heel leuk en interessant!

Lena Jansen
1B

Vandaag gingen we het spelletje: New Amigos spelen. Dit is een spel om Spaans te leren. De groep werd in drie groepjes verdeeld. Twee groepjes gingen het spel spelen en het andere groepje ging aan deelvragen werken.
Bij het spel moesten we met de dobbelsteen gooien en het aantal ogen wat je gooide mocht je vooruit. Je kon op 7 soorten vakjes komen namelijk: tijdsuitdrukkingen, de raaf, basisuitdrukkingen, getallen, vraagteken, woordenschat en de joker. Als je bijvoorbeeld op getallen kwam moest de gene tegenover jou het kaartje getallen pakken en het Spaanse woordje voorlezen. Je moest dan raden wat het betekende. Zo ging dat ook bij alle anderen vakjes. Als je één zin of één woord goed had mocht je het kaartje hebben, bij zeven kaartjes mocht je naar een hoger niveau. Op deze manier kan je op een leuke manier veel nieuwe woordjes leren. Tijdens het spel heb ik veel nieuwe woordjes en zinnen geleerd die ik nog niet wist. Ook helpt dit spel je bij je uitspraak. Het was een leuk en leerzaam spel!

Stef Vermeulen, leerjaar 1, leergroep A.

Ik heb er een officieel diploma voor. Ik heb op meerdere scholen stage gelopen en gewerkt. Dus maatschappelijk gezien draag ik blijkbaar het etiket 'leraar'. Toch heb ik mijzelf nooit als een leraar bestempeld. Ik heb mijzelf altijd beschouwd als gelijkwaardig persoon, die toevallig voor een groep stond. Misschien ligt daarin het antwoord verscholen op hoe ik diep van binnen de essentie van lesgeven opvat, namelijk als het uitwisselen van wederzijdse ervaringen. Die gelijkwaardigheid tussen leraar en leerlingen voel ik heel sterk. De autoriteit is er van nature. Het is meer een begeleiding in de interactie. Een stroom die doorgaat zonder onderbreking.
Ik hou van een open sfeer tijdens de lessen. Mensen mogen zeggen wat ze willen, denken en voelen. Iedereen hoort erbij, ongeacht uiterlijk of denkbeelden.
Ik ben mezelf voor de klas, wil graag dat er een vrije uitwisseling is van gevoelens en kennis. Leerlingen zien dat je echt bent, geen masker opzet en wilt delen. Je geeft ze de ruimte en accepteert de goede en minder goede kanten. Je begrijpt ze, bijvoorbeeld dat ze soms geen zin hebben. Dan probeer ik ze te raken met eerst te praten over dingen die ze wel interesseren.
Leerlingen weten of je authentiek bent. Ze waarderen het als je persoonlijk ingaat op zaken die voor hun op dat moment spelen. Dat houdt ook in dat je over moeilijke of gevoelige dingen kunt en wilt praten. Zo herinner ik mij een voorval tijdens de themalessen over het onderwerp geluk. We hadden het over seks gekregen, omdat de koppeling liefde-geluk-seks natuurlijk snel is gemaakt. Ik weet nog wel dat een leerling mij rechtstreeks vroeg hoe oud ik was toen ik voor de eerste keer met iemand naar bed ging. Ik twijfelde een fractie van een seconde of ik die informatie zou delen, maar wist daarna eigenlijk meteen dat ik het met een gerust hart kon zeggen in de groep. Ik voelde de primaire veiligheid en wist dat daar geen misbruik van zou worden gemaakt.
De mooiste momenten tijdens de lessen zijn vaak de verhalen die spontaan bij de leerlingen bovendrijven. Het is eigenlijk een reis die je samen maakt en waarbij allerlei verrassende zaken opborrelen. Je doet het samen. Alleen het opleggen van kennis werkt niet bij de leerlingen. Het moet ze pakken en ze moeten het nut ervan inzien, anders vinden ze het saai. Als ze daadwerkelijk worden geraakt door de kennis, dan kunnen ze de mooiste dingen gaan ontdekken door ze zelf verder te onderzoeken. Dat is de zogenoemde intrinsieke motivatie.
Wat voor mij een heel belangrijke rol speelt bij het lesgeven op het Orion College is de spiritualiteit. Ik beschouw de mens als spiritueel wezen, dat wil groeien naar het licht toe. Daarbij is contact van ziel tot ziel heel essentieel. Ik weet nog wel de eerste keer dat ik Sam ging begeleiden. Van tevoren had ik mij erop ingesteld om zielscontact met hem te maken, zodat we samen zouden kunnen communiceren en werken. Die wezenlijke verbinding is gelukkig tot stand gekomen en daar was ik toen heel dankbaar voor. Ik ben ervan overtuigd dat contact maken vanuit hart en ziel de beste omgangsmanier is tussen leraar en leerling.
In mijn dagelijks leven -en dus ook tijdens het lesgeven- heb ik gemerkt dat andere mensen voor mij fungeren als spiegels. Anderen laten zien waar ik zelf sta in mijn processen. Als er weerstand is, wordt dat versterkt zodat ik er iets mee kan doen. Als er veel levenskracht is, dan wordt die door mij nog eens vergroot, zodat je samen bergen kunt verzetten.
Leerlingen kunnen het beste en het slechtste in jezelf naar boven halen. Vaak zijn het dingen die je moeilijk kunt uitstaan of die je irriteren bij anderen of zaken waar je zelf nog iets mee moet in de toekomst. Soms zijn het oordelen of eigenschappen waar je zelf ook nog aan kunt schaven.
Zo blijft het een continue proces. Leraren en leerlingen werken allemaal aan hetzelfde doel op het Orion College. Iedereen doet dat op zijn of haar manier en levert zo een zinnige bijdrage. Geef elkaar de ruimte om anders te zijn. Samen versterken we elkaar. Uiteindelijk zijn we allen één.

Petra Bulte

Als vierdejaars hebben we de komende weken net zoals de onderbouwleerlingen ook Citototoetsen om te kijken op welk niveau we op dit moment zitten voordat een aantal leerlingen waaronder ikzelf volgend jaar het examenjaar in gaan. Tot nu toe heb ik er twee gemaakt; luistervaardigheid Nederlands en taalverzorging. Beide toetsen gingen voor mijn gevoel wel goed en waren best makkelijk. Bij het luisteren kon ik me af en toe niet zo goed concentreren omdat het onderwerp mij niet zo interesseerde in het eerste deel, het ging over Rietveld, maar het tweede deel sprak me wel aan want daar zat ook een leuke opdracht bij. Vandaag had ik taalverzorging en dat waren allerlei vragen zoals welke woord is verkeerd gespeld? Wat is de verleden tijd in de zin. Voor mijn gevoel gingen beide toetsen gewoon goed.

Aurélie van Sluis, leerjaar 4 H

Vandaag hielden we enquêtes om er achter te komen wat mensen van de wijk zelf vonden. We waren langs een inloophuis geweest voor mensen en we hadden onderweg ook nog wat mensen ondervraagd. We waren ook langs de John F. Kennedy school gegaan, waar we ieder 6 kinderen mochten ondervragen wat ze van de wijk vonden. Hierna gingen we terug naar school om de enquête uit te werken. Dit doet men via een Power Point presentatie. We laten zien wat we als uitslag hebben kunnen maken en wat ons idee is om de wijken te verbeteren. Dit zal de volgende keer gebeuren dat we Maatschappelijke stage hebben.

Famke Jochems 1C