Enkele vragen die de leerlingen vandaag stelden:

Hoe is Jelle Riemersma bij War Child gekomen?
Jelle heeft voorlichting gegeven om scholen, VMBO HAVO en VWO.
Jelle zelf is beroepsmilitair, (zit bij geneeskundige troepen) en is in 2001, uitgezonden geweest. War Child heeft hem gevraagd om voorlichtingen te gaan geven omdat Jelle dit goed kon. Daarom is hij ook hier geweest.

Hoe is War Child ontstaan?
Willemijn Verloop is de oprichster. Zij zat in 1994 in Sarajevo oorlog. De oorlog was toen net afgelopen en ergens bij een huis stond een deurtje open. Er kwam muziek uit en lachende kinderen. Een man zat met een gitaar en ballonnen kinderen te helpen en vreugde bij te brengen. Toen vond zij dit zo’n goed idee om te doen dat zij het over heeft genomen.

Wat doet War Child?
War Child geeft voorlichtingen aan mensen die daar leven. Ze sturen bijvoorbeeld één iemand naar het buitenland die voorlichting geeft aan verschillende mensen die weer voorlichting kunnen geven aan andere kinderen.

War Child helpt kinderen die net een oorlog hebben meegemaakt. Ze zorgen er ook voor dat mensen die eerst oorlog met elkaar hadden, voorlichting krijgen waardoor tijdens de vrede, men probeert de vrede vast te houden.

War Child geeft niet zo als andere organisaties eten en overlevingspakketen. Het Rode Kruis geeft eten en tenten. Zoals Jelle dit mooi zei: “1 beker met melk, is niet genoeg voor iedereen, maar één voorlichting kan vele mensen helpen”. Mensen met oorlogtrauma’s worden geholpen dankzij spelletjes en andere activiteiten en voorlichtingen.

Wat krijgt War Child gesponsord? Wat doen ze er mee?
War Child zelf geeft bijna niks uit. Veel wordt gesponsord. De medewerkers zelf verdienen ook niet echt veel. Warchild heeft zich gespecialiseerd in kinderen die psychische klachten hebben na een oorlogssituatie. Je kunt niet zo met hen daarover praten, maar als je ze laat spelen en plezier laat beleven terwijl je ze dezen dingen langzaam uitlegt, is dit een mooie combinatie. De creativiteit die Warchild hierbij gebruikt doet wonderlijke dingen, ze leren samen te werken, ze leren spelen de wijs de gevoelens terug te zetten in vertrouwen in hun zelf en elkaar.


Samenvatting filmpje
60 miljoen mensen zijn omgekomen in de 20ste eeuw. Vele burgers zijn hier dan ook aan overleden. Meer den 80% van de oorlog zijn burgers en de meeste hiervan zijn Vrouwen en Kinderen. Miljoenen kinderen zijn gedood, miljoenen kinderen zijn gehandicapt geworden. Miljoen kinderen zijn hierdoor psychisch beschadigd. Deze kinderen moeten later, hun land weer opbouwen, ze hebben hun vertrouwen verloren in de omgeving, ze kunnen niet goed meer communiceren en hebben nachtmerries.


In welke landen werkt War Child?
War Child werkt in, Columbia, Sierra Leone, Soedan, Democratische Republiek Congo, Israel en de bezette Palestijnse Gebieden, Afghanistan, Sri Lanka, Tsjetsjenië en Nederland.

De oefeningen
1) Naam met een gebaar, (we gingen de kring rond en zeiden een naam met een gebaar)
2) Denkbeeldig vogel iets liefs toefluisteren en dan doorgeven, (zoals, kijk, wat lief, of hij is zo schattig)
3) Levend standbeeld (zoals een fotograaf)
4) Zitkring maken, we moesten zo dicht mogelijk op elkaar zitten en op elkaars knieën gaan zitten.
5) Twee rijen en oefeningen volgen (zoals, rechterhand allemaal omhoog)


De informatie was leuk en het was een aparte beleving.

Bram Vugts, leergroep C, leerjaar 3

Vandaag is er een man geweest genaamd Victor Zorbas. Hij is in Griekenland een gids met veel kennis over Lepra en Spinalonga. Hij heeft zelf 2 boeken geschreven over het leven daar en de gruwelijke gebeurtenissen, namelijk "Van Kalaupapa tot Spinalonga" en "is Spinalonga het verleden?" Victor heeft verschillende dingen beleeft en daarover verteld, de geschiedenis bestudeerd en die aan ons getoond. Hij heeft het verhaal op zo'n speciale manier verteld dat je meegenomen werd in de situaties. Ik spreek niet alleen voor mezelf als ik zeg dat het een reuze interessante studium generale was. Wij waren de nieuwe veerman en veervrouw!

Wiebe Steinfort, leerjaar 2

Op het Orion College staan drie mooie houten grote tafels die "s morgens staan te trappelen om de bedrijvigheid van de leerlingen te ervaren. En vandaag was er zo'n dag. Een dag vol bedrijvigheid. Het gebrom van enkele laptops, het gekras van potloden op papier, een zucht van een leerling maar ook een glimlach. Collages, beelden van kunstenaars en design wisselden elkaar af. En soms, de vraag van een kritische leerling: "Waarom nou kunst & cultuur?"
Waar we met een brede knipoog op kunnen antwoorden: "Omdat het echt leuk kan zijn!" Als je er in verdwijnt, lekker bezig gaat en nieuwe dingen creëert. Zo maakte Wiebe vandaag een masker van gips. Dat trok lekker veel bekijks. En zo hopen we dat er in de keuken van kunst & cultuur steeds meer nieuwe artistieke hapjes worden bereid! De ingrediënten staan klaar. En hopelijk krijgen we allemaal "lekkere trek".

Mieke Kooloos, docent kunst en cultuur

Meer foto's zie je hier.

Vandaag 28 januari heb ik op school accordeon gespeeld. We hadden onthaal en het kwam uit dat ik accordeon zou spelen. We zijn even naar ruimte B gegaan en ik heb daar vier liedjes gespeeld. De cancan, On top of old smokey, Oh when the saints en Oh Susanna. Ik had eerst uitgelegd hoe de accordeon werkt. Ik had uitgelegd dat aan de linker kant de bassen zitten. Daarmee doe je de maat aangeven. Met de toetsen speel je de melodie. We hadden besproken dat de accordeon een blaas en toetsinstrument was. Ik vond het heel leuk om te doen. Ze vonden het heel bijzonder dat ik de melodie en de bassen tegelijkertijd kon spelen, en hem ook nog in en uit elkaar kon trekken. Het was leuk om te laten zien dat ik dit kan. Ik hoop dat de anderen dit ook leuk vonden om te horen.

Lena Jansen, leerjaar 1

Chelsea:
Afgelopen maandag zijn we gaan schaatsen met Sport & Bewegen. Ik zag er best tegenop. Ik kan niet schaatsen en het moest op noren. Daar was eigenlijk niemand blij mee. Nadat ik ben gaan schaatsen met school vind ik schaatsen wel leuk!
Ik zat bij de beginners, want ik ga niet zo vaak schaatsen. Alle beginners die kregen een geel lintje om. Ik dus ook! We kregen de opdracht om je partner voorover te buigen en de jijzelf moest zijn bekken vast pakken. Je partner was eigenlijk een soort stoel voor je. Ze probeerde je partner vooruit de duwen. Daarna leerden we remmen. Mijn gehuurde schaatsen waren te groot en te bot. Daarom moest ik andere halen. Toen ging het wel beter. Ik ging weer op het ijs staan en nu leerden we de stand als je schaatst. Je handen op je knieën, een beetje door de knieën en een bolle rug. Vooral bij beginners is dat erg belangrijk! Vaak vallen die achterover als je niet in die houding staat. Dan val je superhard op je achterhoofd en dat doet zeer! Gelukkig ben ik niet gevallen! Ook heb ik nog een rondje gedaan met een vriendin van mij die ook niet zo goed kon schaatsen. Dat ging redelijk goed. Helaas was het toen al tijd om terug naar school te gaan.
Eline:
Ik had al wel vaker geschaatst. Alleen moesten we nu op noren en ik schaats altijd op ijshockey schaatsen. Dus was het wel een grote uitdaging. Ik dacht eerst dat dat niet z'n groot verschil zou zijn maar dat valt toch tegen. Je mocht eerst zelf een paar rondjes schaatsen en daarna werden er 2 groepjes gemaakt. Ik zat in het groepje die het al een beetje konden. We kregen verschillende opdrachten. Eerst moest je met je linker been en daarna met je rechterbeen schaatsen. Alleen kwam ik op die manier niet vooruit. Ook moest je met je handen op je rug schaatsen. Dat vond ik moeilijk omdat je dan niet zo makkelijk in evenwicht blijft. En hoe je moest remmen. Je kreeg ook veel instructies over hoe je op noren moet schaatsen. Uiteindelijk ging het bij mij wel aardig goed. Op het einde mocht je in mijn groepje nog even vrijschaatsen. Het was heel gezellig en daarom ging de tijd snel voorbij en moesten we weer terug naar school.

Leergroep A, leerjaar 1

From Kevin (leerjaar 2 ):Today ( January 25) it was Anna's Birthday. We have played Bingo and a game of goose. It was a nice game and it was really fun. I really liked the bingo game. And I almost have won the game of goose but we had to stop to play bingo. The most difficult was the game of goose. Because you had to answer quiz questions.

From Pleun (leerjaar 2):
Today we have played English bingo. We had to sit behind the kitchen, at the eating table because otherwise it was very noisy. When you had bingo, you had to scream this. When you have a number wrong, and you've said "bingo", you have to sing a song.
I liked it a little bit. I've won almost one time.

From Mitchel van Leest (leerjaar 3):
I liked the games we played in our English lesson, we played a game of goose (ganzenbord) and bingo. The games themselves are boring but if you do it with more people then it's funny. I liked the game of goose more because I won that game.

Alle foto's zie je hier.

Deze keer was het nog veel leuker op het Florijn College. Het was een stuk drukker en ik mocht nu presenteren samen met Lena Jansen. Er waren ook best wel veel leraren van het Orion aanwezig. Tijdens de presentaties waren er veel kinderen en volwassenen en heel veel kinderen waren wel enthousiast. Ik heb nu nog een leukere dag gehad dan gisteren. Presenteren was ik al gewend. En wat ik geleerd heb:
-onder druk kunnen presenteren
-mensen goed kunnen informeren
-een presentatie geven voor onbekend publiek
-samen met iemand anders presenteren waarbij het heel belangrijk was dat je met elkaar kon afstemmen wat de een en wat de ander zou gaan vertellen.
Op woensdagavond 3 februari is van 19.00-21.30 onze open avond. Ik wil dan graag gaan rondleiden omdat ik trots ben op de school en graag dit aan andere mensen wil laten zien.

Jork Aarts, 1e leerjaar

Even voorstellen: Mijn naam is Caroline Kluvers, moeder van een van de vierdejaars (Wessel) en sinds de vorige VMR-vergadering voorzitter van de VMR (de MR in oprichting). 20 januari was ik als ouder namens de VMR aanwezig bij de voorlichting leerlingen groep 7-8 en hun ouders in het Florijn College.
In één ruimte werd een presentatie gegeven door leerlingen, in het andere lokaal waren ouders, leerlingen, docenten en directie aanwezig om ouders te ontvangen, informeren en vragen te beantwoorden.
De leerlingen gaven een enthousiaste presentatie van hun school. Speciaal was ook dat de presentatie door de leerlingen zelf was gemaakt. Ouders en leerlingen kregen daarnaast een persoonlijke uitnodiging voor de open avond. Ook mogen nieuwe leerlingen een keer in het echt mee komen doen zodat zij zelf kunnen ervaren hoe het Orion eruit ziet en hoe er nu gewerkt wordt. Zo kunnen ze met eigen ogen zien hoe anders onze school is!
Onderwerpen als onthaal, studium generale, leergebiedoverstijgende week, onderzoeksvragen en deelvragen, maatschappelijke stages enzovoort kwamen allemaal aan de orde en werden helder uitgelegd. Hierdoor werd voor de ouders wel duidelijk dat het Orion College wel heel anders werkt dan de andere middelbare scholen.
Kortom, wat het Orion zo uniek maakt is door iedereen goed over het voetlicht gebracht. Geweldig om te zien met hoeveel enthousiasme de leerlingen over hun school praten!
Nogmaals complimenten aan alle presentatoren, jullie deden het allemaal met veel passie en kennis van zaken!

Caroline Kluvers.

Alle foto's zie je hier.

Dinsdag 19 januari 2010

Het was echt geweldig om het mee te maken. Vorig jaar liep ik hier rond als leerling die moest gaan kiezen. Vandaag heb ik al die anderen de voordelen laten zien van het Orion. Ik heb veel mensen mijn eigen ervaring met het Orion College kunnen vertellen en de werkwijze van het Orion kunnen uitleggen met behulp van een powerpoint-presentatie die andere klasgenoten van mij hebben gemaakt. Er waren veel mensen die ik uit heb kunnen leggen hoe het Orion in elkaar zit.
Ik verheug me al op morgen.

Jork Aarts Leerjaar 1, leergroep b.

Meer foto's zie je hier.

Donderdag 14 januari ben ik met de leerlingen van de vierde klas naar de kinderboerderij in Breda Noord geweest in het kader van hun praktische opdracht (onderdeel van hun schoolexamen) voor het vak biologie. Jammer genoeg waren twee van de vier dames door ziekte geveld, maar de andere twee meiden besloten toch om dapper de kou te trotseren en alvast een start te maken met hun eigen gedragsonderzoek. En zo stonden we een kwartiertje later met onze schoenen in de geitenpoep in het koude winterzonnetje.
We werden gelukkig warm ontvangen door de verzorgers van de kinderboerderij, waar veel vrijwillgers zich ontfermen over de geiten, schapen, konijnen, ezels, zwijntjes en anderen. Eigenlijk kon alles uitgevoerd worden zoals de dames hadden gepland middels hun onderzoeksvoorstel en al snel waren ze dan ook actief de dieren aan het filmen, fotograferen en observeren om tot een geschikt ethogram te komen. En geloof me, werken met levend materiaal is niet altijd even makkelijk. Zo moest Michelle vieze poephoefjes en knabbelgrage monden ontwijken en kampte Desie met pluizige "ADHD" konijnen en een zeer gewichtige reus die koning in het hok speelde (zie ook de foto's!). En tussen al die afleidingen natuurlijk wel proberen om de gedragingen zo objectief mogelijk op te schrijven; ook al een uitdaging op zich! Toch hebben ze beiden de middag succesvol kunnen afronden en ik weet zeker dat de ethogrammen meer dan wetenschappelijk verantwoord zullen zijn. Heerlijk zo'n middagje buiten theorie in praktijk brengen!

Maar ook binnen op het Orion is het meestal goed toeven (pubers blijven pubers, toch?). Als "nieuwe" op het Orion had ik niet verwacht dat ik zo snel een systeem zou hebben gevonden in deze andere manier van werken. Ik heb gemerkt dat ik het overwegend heel fijn vind dat leerlingen nog duidelijker aangeven wat ze graag willen, zodat differentiëren, aansluiten bij de beleefwereld, en variatie aanbrengen in opdrachten en lessenseries, nog effectiever plaats kan vinden. Dat wil overigens niet zeggen dat leerlingen nooit iets doen wat ze niet zo leuk vinden. Maar mijn mening is dat ook dat bij het leerproces van het leven hoort...
Ik heb gemerkt dat de meeste leerlingen het vooral fijn vinden om de "verplichte" lesstof in een wat gestructureerdere opdracht te krijgen, waar zowel verwerving, verwerking en toepassing in zit. Gelukkig kan ik hierbij teren op mijn eerdere ervaringen in het onderwijs. Dat lijkt me als beginnend docent wel veel moeilijker! De uitdaging voor mij ligt er nu vooral nog in om binnen zo’n opdracht wat meer keuzemogelijkheden te geven en binnen een lessenreeks variatie aan soorten opdrachten en leerstrategieën.
En dan heb ik het nog niet eens over de individuele, vaak zeer gevarieerde en originele deelvragen van de leerlingen. Ik vind het nog moeilijk om in te schatten in welke mate alle leerlingen efficiént hieraan werken, maar ik heb ook al een aantal indrukwekkende werkstukken in de dop gezien.
Kortom, op het Orion is er als docent genoeg te doen. Het is meer werk dan op een reguliere school en het bijhouden van je administratie is hier van levensbelang, maar door het zeer persoonlijke contact met de leerlingen en de originaliteit van deze manier van onderwijs, krijg je er ook energie voor terug!

Hanneke Nugteren
Biologie en ANW docent

Van slideshare, de plaats waar we de PowerPointPresentaties van leerlingen hosten, kregen we onderstaande melding:

Vandaag hadden we bezoek van twee artsen en een logistiek medewerker van Artsen Zonder Grenzen (AZG), die kwamen vertellen wat deze instantie doet. We werden meegenomen naar Zuid Soedan, waar een van de artsen vier maanden gewerkt heeft. Aan de hand van dia's kregen we inzicht in het moeilijke, maar o zo mooie werk wat deze instantie doet, maar ook inzicht in de primitieve woon/werksituatie en de ontberingen die deze mensen ondergaan.
Wat zeer positief werd ervaren door de sprekers, was de hoeveelheid vragen, die de geïnteresseerde luisteraars stelden, niet alleen de leerlingen, maar ook aanwezige ouders (u weet toch dat u van harte welkom bent bij de studium generales?).
Wat toch wel heel bijzonder is in onze kapitalistische wereld, is dat de hulp die de artsen geven, helemaal gratis is, men krijgt gratis medische hulp, verblijf en voedsel en dat in landen waar de mensen ver beneden de armoedegrens leven, mede veroorzaakt door de onderlinge oorlogen en burgeroorlogen die veelvuldig in deze regio plaatsvonden en helaas nog steeds plaatsvinden.
Er waren dan ook patiënten die niet meer uit het ziekenhuis weg wilden, want buiten die vier veilige muren was het leven onzeker en het eten vele male slechter, als er al eten was.
Het bleek dat de meeste patiënten in voornamelijk twee categorieën waren in te delen, malaria (vooral kinderen tot 5 jaar oud) en schotwonden en dat helaas bij alle leeftijden en zowel mannelijk als vrouwelijk.
Mocht u interesse hebben om meer te weten, of om donateur te worden, dan kunt u naar de website van artsen zonder grenzen.

Maarten Schmidt, leergroepbegeleider

Ik ben Martje Raaijmakers, 3e jaars leerlingen en lid van de VMR (voorlopige medezeggenschapsraad). Gisteren mocht ik op aanvraag van Kitty een sollicitatiegesprek bijwonen. Ik moest de leerlingen vertegenwoordigen om te kijken of het een goede leraar zou kunnen zijn. Verder waren Kitty, John en Maarten ook bij het gesprek. Iedereen stelde interessante vragen en we kregen een goed beeld van de eventuele leraar. Ik vond het leuk dat ik er bij mocht zijn en dat mag ook niet zomaar op alles scholen. Zo kunnen de leerlingen ook meedenken wat voor leraar het is en of hij ook wel goed voor de kinderen is. Ik heb nu een beter beeld over hoe een leraar aangenomen wordt en hoe een sollicitatie gesprek op school verloopt.

Martje Raaijmakers, 3e leerjaar

Mijn onderzoeksvraag gaat deze periode over de modefotografie. Dit is mijn passie omdat ik de fotografie altijd al erg interessant vond. Thuis fotografeer ik soms ook wel eens mijn dieren, in mijn vrije tijd. Toch was ik er niet al te veel mee bezig en wilde ik er wat meer over weten. Alleen ik twijfelde of ik drie maanden aan het onderwerp fotografie door zou kunnen werken. Genoeg informatie te vinden was er zeker, maar of ik het leuk zou blijven vinden was het tweede. Daarom heb ik er ook de mode aangekoppeld. En in enkele deelvragen heb ik het over de fotografie en in andere weer over de modellen en hun make-up en kleding. Ik heb dus een erg gevarieerde onderzoeksvraag, waardoor ik het leuk vind er de nodige informatie over op te zoeken. Voor kunst&cultuur heb ik een hele leuk deelvraag, ik ga namelijk samen met Chrisje foto's maken. Dit doen we van elkaar en we gaan uitzoeken hoe het met de belichting, omgeving en de houding zit. Dus we gaan kijken hoe we mooie foto's kunnen maken, en hoe deze ook nog eens op een goede manier gefotografeerd kunnen worden. Ik ben ook erg veel met de bewerking van foto's bezig en ik ga voor Engels dan ook enkele foto's bewerken en er in het Engels bijschrijven hoe ik dat gedaan heb. Verder denk ik dat ik nu ongeveer op de helft van mijn onderzoek ben. En ik ben erg tevreden over de informatie die ik over deze passie al gevonden heb. Ik denk dat ik mijn deelvragen wel op tijd af zal gaan krijgen, maar de tijd gaat erg snel. Maar zolang ik alles over de periode blijf verdelen en niet met alles afwacht tot het laatste moment, gaat het waarschijnlijk wel lukken en daar ben ik erg blij mee.

Saskia Hendriks, 2e leerjaar

Vandaag heb ik de eerste les Spaans gegeven aan het eerste jaar. Het was heel leuk. Aan het begin riepen een paar leerlingen al meteen dat ze al een paar Spaanse woordjes kenden zoals: te amo (ik hou van jou) tengo catorce años (Ik ben 14 jaar) en gracias (bedankt).
We zijn verder gegaan met het groeten ed in het Spaans zoals buenos días (goede morgen), ¡Hola!¿Qué tal? (hallo, hoe gaat het?) etc.
De leerlingen hebben daarna kennis gemaakt met de voor ons Nederlanders onbekende Spaanse klanken en letters. Ondanks dat dat best moeilijk is lieten de leerlingen zich niet ontmoedigen en deden enthousiast mee met mooie Spaanse uitspraken als resultaat.
Tenslotte hebben we een concurso (quiz) gehouden over de Spaanstalige cultuur. Op deze manier hoop ik dat ze vandaag en in de rest van de cursus een levendig beeld hiervan krijgen. Taal en cultuur mogen en kunnen niet van elkaar gescheiden worden en is dan ook heel belangrijk bij het leren van een taal. De uitslag van de concurso was spannend, er waren twee winnende groepjes waardoor de leerlingen voorstelden om een extra vraag te stellen om zo tot een winnaar te komen. Dira en DJ hadden door deze vraag gewonnen en mogen zich als de slimste beginners van de cursus Spaans beschouwen ;) ¡Muy bien chicos!
Het was een goed begin van de Spaanse cursus en hoop dat de leerlingen er met net zoveel enthousiasme als ik mee verder gaan.

Rebecca van Mil

Dinsdag 5 januari hadden we de opdracht gekregen om er over na te denken hoe je de wereld zou willen veranderen als je kon "toveren". Mijn gedachtes gingen meteen naar alle arme landen die wel een steuntje in de rug verdienen. Ik zou dus vooral de landen helpen waar o.a. kinderen nog niet naar school kunnen en waar nog niet genoeg voorzieningen zijn. Dit zijn o.a. dus de derde wereld landen. Ik heb er voor gekozen dat ik er niet voor wil zorgen dat iedereen heel rijk zou zijn, omdat er dan niemand meer werkt. Niet meer werken betekent: geen nieuwe producten, dus geen voorzieningen en voedsel voor de mensen. En hierdoor zou de wereld er juist maar slechter aan toe zijn. Daarom had ik als "idee" dat de hele wereld gewoon genoeg geld zou krijgen, maar dat ze hiervoor wel moesten werken, omdat ze anders natuurlijk niet rond zouden komen.

Omdat de economische crisis een grote rol speelt in deze tijd, moet daar een grote oplossing voor gevonden worden. Als nou iedereen z'n eigen specialiteiten heeft, dus dat iedereen ergens echt goed in is waar hij of zij geld mee kan verdienen, dan zou dat al een grote stap zijn. Zo is niemand werkloos en heeft iedereen ook meteen voldoende geld. Alle bedrijven moeten genoeg geld binnenkrijgen en minder concurreren. Dit is natuurlijk hartstikke moeilijk, omdat bedrijven natuurlijk wel willen dat de mensen producten bij hun kopen. Maar toch zal het moeten, omdat alle mensen dan evenveel geld zullen krijgen. Eigenlijk vind ik het een beter idee om voor elk product één bedrijf te hebben, zodat er ook geen concurrentie zou kunnen zijn. Dit worden dan natuurlijk erg grote bedrijven, zodat er veel medewerkers nodig zullen zijn. Maar geen concurrentie betekend dat de prijzen ontzettend hoog kunnen worden, omdat de mensen afhankelijk van het bedrijf worden. Maar de regel is dan dat het een fatsoenlijke prijs moet blijven, omdat iedereen eigenlijk elkaars vrienden dan zijn.

Ook mogen de bedrijven niet onnodige producten verkopen, omdat dat dat geldverspilling is voor de klanten. En dan komen ze toch nog in geldproblemen. Daarom is mijn idee dat er alleen maar "handige" en leuke producten verkocht mogen worden, die iedereen nodig heeft. Dit is natuurlijk per mens verschillend, want sommige mensen sparen ook specifieke dingen.

Ik ben erachter gekomen dat er zo veel dingen in de wereld beter zouden kunnen. Je zou echt boeken vol kunnen schrijven over ideeën, maar dit waren wel mijn belangrijkste punten.

Nina van den Eeden
Leerjaar 2A

Tijdens het nadenken ovber de toekomst werd er geluisterd naar onder andere het volgende lied van Frans Halsema & Jenny Arean - Vluchten Kan Niet Meer.

De opdracht: Hoe ziet jullie toekomstige stad eruit?
Hoe denk je dat Nederland er over 100 jaar uitziet, als je denkt aan de ontwikkelingen en de problemen die zich momenteel in ons land voordoen? Denk maar eens aan de files, de aanleg van nieuwe wegen, aan de luchtvervuiling, de stijging van het waterpeil of het volbouwen van ons land. We mogen daarbij natuurlijk niet de positieve ontwikkelingen vergeten, de vorderingen op het gebied van het milieubeleid, de komst van hybride auto's, bevordering van openbaar vervoer of zelfs een mogelijk fietsplan!

De mogelijke prijs?
Samen met 2 docenten en een reis voor 10 leerlingen en 2 leraren naar Londen! Voor meer informatie: http://www.artcadia.nl/2009/finale/

NieuwNederland -- Moestuinboot

Aanleiding
Door overstroming vinden er veranderingen plaats in de verhouding vaste land en water. Bij een waterstijging zou NieuwNederland (oppervlakte 20.000 vierkante meter) het uitgangspunt worden voor leven en wonen. In het ergste geval zouden er oorlogen kunnen ontstaan omdat meer mensen op minder land zouden moeten gaan wonen. Voor NieuwNederland zou dit betekenen dat veel mensen wel eens naar Duitsland zouden kunnen trekken, misschien wordt Duitsland dan wel NieuwNederland.
Ons idee
Om de woonmogelijkheden te vergroten bij overstromingen hebben we een Moestuinboot ontworpen waar voedsel op verbouwd wordt. Op het land dat er overblijft staan de fabrieken die nodig zijn voor de voedselverwerking en wordt het vee gehouden voor de vleesproductie. Moestuinboten en andere boten voor vervoer worden aangedreven door wind en waterstofmotoren. Mensen kunnen een eigen moestuinboot hebben, die zijn dan kleiner van formaat; winkels / supermarkten hebben grotere moestuinboten.
Maquette
We hebben een tweezijdige maquette gemaakt van piepschuim aan de enen kant hebben we Nederland geschilderd hoe het eruit zou zien als een deel onder water staat. Het blauwe gedeelte = onder water gelopen, het groene gedeelte = overgebleven vast land. Aan de andere kant hebben we moestuinboten gebouwd: een grote en een kleine. De kleine zou dus een moestuinboot kunnen zijn van een particulier en de grote bijvoorbeeld van een supermarkt. We kunnen met onze begin proef van de moestuinboten het best beginnen met 100 moestuinboten.

Lieve Maas
Suus van Hartingsveldt
Celine van Wijk
Bart van Mierlo

We zijn er nog niet want het project moet eind januari nog aan een jury gepresenteerd worden, maar.......wie weet!

Meer dan duizend Bredanaars bezochten de nieuwjaarsreceptie van de gemeente. In BN De Stem werden 23 nieuwjaarswensen van bezoekers gepubliceerd. Hieronder zie je de wens van Elien Gelling.

Na een welverdiende kerstvakantie druppelde vanmorgen de collega's en de leerlingen langzamerhand allemaal binnen. Voor de één was de reis door de sneeuw vrij makkelijk verlopen, voor de ander had het wat voeten in aarde voordat zij daadwerkelijk de school konden bereiken. Sommige kwamen hierbij ook aardig verkleurd en verkleumd aan!
Uiteindelijk was iedereen gelukkig veilig en wel aanwezig en werd alles gezamenlijk klaargezet voor de brunch. Kitty heette iedereen van harte welkom en wenste iedereen een heel gelukkig, gezellig en gezond 2010 toe met veel licht!
Tijdens de maaltijd, die door iedereen smakelijk verorberd werd, kon iedereen zijn of haar belevenissen van de vakantie uitwisselen of gewoon gezellig met elkaar kletsen. Op deze manier werd er een gemoedelijke start gemaakt in het nieuwe jaar en werd er tegen het middaguur een begin gemaakt aan de normale lessen of dagelijkse bezigheden ...
Nieuwjaar betekent weer een stukje van je leven afsluiten en 2010 ligt voor ons als een open boek …

Ik hoop dat dit nieuwe jaar veel licht zal voortbrengen voor iedereen, door iedereen en natuurlijk met elkaar!

Conny Langen

De eerste schooldag na de kerstvakantie hadden we op school een Nieuwjaarsbrunch gehad om te vieren dat het 2010 is. Iedereen wenste elkaar gelijk gelukkig 2010 en de hele dag was anders en leuker dan normaal. De brunch duurde tot 11 uur en daarna mochten we naar buiten. Natuurlijk werd er met sneeuw gegooid en was er een hele gezellige sfeer. Daarna kregen we wel weer lessen. Door de brunch was iedereen weer op de hoogte van alle verhalen over de vakantie. Het was erg gezellig, want iedereen had namelijk wel iets te vertellen over zijn of haar vakantie. En zoals gewoonlijk waren alle groepen door elkaar gemixt. Alle eerste, tweede, derde en vierdejaars zaten aan de lange tafels, gezellig met z’n allen te eten. Voor de rest is het natuurlijk weer een normale maar gezellige dag op het Orion College te Breda.

Olivier en Sabine, leerjaar 1

Alle foto's zie je hier.