Als ik thuis ben dan surf ik vaak op het internet rond. Dan kom je vaak langs interessante dingen.
Dit is een filmpje over de aarde. Niet vanuit de ruimte of zoiets dergelijks, maar over de mensen, technologie, milieu. Allemaal informatie over de aarde.
Niet alles is nuttig, maar als je alles op een hoop gooit krijg je toch een uniek beeld van de aarde. Het is verbijsterend om te zien hoe snel de wereld en haar bevolking groeit en leert.
Het is zeker iets om bij stil te staan en over na te denken.
Tijdens de Studium Generale werd vanmiddag de film "your dazzling footprint" vertoond. Hoeveel seconden duurt een mensenleven? En hoeveel hartslagen zijn dat wel niet? Hoeveel broden, appels, fruit, melk, eieren, frisdrank eten en drinken we in ons leven? Maar ook hoeveel glazen vol tranen hebben we vergoten, hoeveel kerstadeaus, auto's, zeep en chocola hebben we gekocht. The Human Footprint is een duizeligmakende film waarin de harde feiten zichtbaar worden. De film gaat over zaken die nu eenmaal gebeuren in een mensenleven, hoe je je ook gedraagt. Stappen zetten, eten, ademen;je doet er niets aan. Maar in deze tijden van
bezorgdheid over het milieu, groen en verantwoord ondernemen, zijn leermomenten nooit ver weg. Bewustwording van de manier waarop het leven een mondiale voetafdruk van de wereld vormt. Na afloop van de film werden door de leerlingen de taken verdeeld, Engelse en Nederlandse teksten over het onderwerp gelezen en met elkaar de moeilijke delen uit de leesteksten besproken. In een kwartier tijd moesten zij een goed beargumenteerd plan bedenken op de centrale vraag van vanmiddag "op welke manier hoe kunnen we er voor zorgen dat de gemiddelde Europese Footprint in 2020 nog maar de helft is van nu?" Het plan moest bestaan uit een hoofdplan en tenminste 4 deelplannen, net als bij een onderzoeksvraag. In de deelplannen werd de expertise uit de leesteksten verwerkt en een slotconclusie in het Engels geformuleerd. Na een korte pauze werd het groepsproduct, een korte PowerPoint met de deelplannen en slotconclusie in de groep gepresenteerd. En zeer leerzame (leer)ervaring deze middag voor de carnavalsvakantie.
Met dank aan onze collega Ralf Ruysink!
Woensdagavond om 6 uur kwamen er al een paar mensen naar de open avond. Het was heel officieel geregeld met bewaking. Ook stonden er mensen die koffie, thee en drank inschonken. Ook was er cake, muffins en broodjes. De leerlingen kregen allemaal een eigen naambordje van het Orion College. Iedereen was ingedeeld.
Sommige leerlingen hebben mensen rondgeleid en anderen stonden weer bij vakken en wer andere leerlingen liepen gewoon rond en hielpen hier en daar. Jules, een leerling van het Orion College hielp hier en daar wat, ik (Bruno) heb bijvoorbeeld geholpen bij het leergebied Sport en Bewegen. Daar lieten we een film zien over hoe het er in de gymzaal aan toe ging. Ook was het schaatsen en tennissen in het filmpje verwerkt. De 1e jaars hadden namelijk een periode les gekregen op de ijsbaan in Breda en de 2e en 3e jaars hadden een periode tennisles gekregen.
Verder was er op de open avond ook Yoga, Meditatie en Chinees te doen. Bij Chinees kon je wat woordjes leren hoe je bijvoorbeeld zegt dat je 11 jaar bent in het Chinees. Bij meditatie kon je tot rust komen en even meedoen. Bij Hatha Yoga kon je juist even je energie kwijt. Op de open avond waren alle docenten aanwezig. Ieder presenteerde dan ook zijn vak, Ans Backhuys, voor muziek, Wim Tieleman voor biologie, Ralf Ruysink voor kunst en cultuur, zo voor elk vak of leergebied een docent. Mensen konden dan ook een praatje houden met de docenten hoe zij dan les gaven. Bij de vakken lagen uitgewerkte deelvragen, dan konden de mensen zien wat je dan voor Sport en Bewegen had gedaan. Bij de ingang lagen ook boekjes, pennen en andere dingen die je mee naar huis mocht nemen.
Als je binnenkwam werd je rondgeleid door het gebouw en kon je vragen stellen. Ook was er een lezing van Kitty Janssen (schoolhoofd) en Maarten Roelands (3e jaars leerling). Zo'n lezing duurde ongeveer 20 minuten en de zaal zat dan helemaal vol. Er stonden zelfs mensen in de rij om naar binnen te mogen!
Gemaakt door Jules Floris en Bruno Knol, leerjaar 1.
Tijdens de afgelopen lessen kunst en cultuur hebben we ons verdiept in bepaalde onderwerpen. Dit ging van schilderijen naar websites.
Roos begon met het presenteren van haar vuist van klei. Deze symboliseerde haar doorzettingsvermogen tegen haar reuma.
Tim en Bram hadden een houten zwaard gemaakt. Dit zwaard was een project voor hun onderzoeksvraag.
Loliet en Nina volgden met een schilderij die vrede moest weergeven. Op het schilderij stonden onder anderen een peace teken, de twee handen op het schilderij stonden voor gelijkheid tussen de verschillende huiskleuren.
Daarna waren Pleun, Naomi en Gaby aan de beurt. Zij hadden sieradenkastjes gemaakt. Ze hadden de kistjes gelijmd getimmerd en geverfd.
Als laatste waren Wessel, Maarten, Jordan en Wiebe die een stop motion film hadden gemaakt. Een stop motion film is een film die alleen uit foto's bestaat die snel achter elkaar zijn gezet.
Gisteren hebben we tijdens kunst en cultuur tekenen gehad. We hadden het over het vogelvluchtperspectief en kikvorsperspectief. Kikvors is iets zien en tekenen vanuit een laag gezichtspunt en bij het vogelvluchtperspectief dan zie je alles van bovenaf. We moesten eerst een soort van piramide tekenen vanuit kikvorsperspectief. En dat ging best goed daarna mochten we een spelletje vanaf kikvors of vogelvluchtperspectief opzoeken en even spelen.
Bijna iedereen koos voor cubefield. Dat is een heel oud spel waarbij je over een vlakte moet vliegen met allemaal kubussen vanaf de lucht. Je ziet het beeld vanuit het vogelvluchtperspectief. En je moest ook een verslag schrijven over de informatie die je hierover op internet had gevonden en in een worddocument bewaren. Je moet het ook koppelen aan je onderzoeksvraag. Ik doe mijn onderzoeksvraag over slangen "waar en hoe leven slangen?" en dan moet ik iets verzinnen over slangen vanuit een kikvors of vogelvluchtperspectief. Ik vind dat heel leuk want je leert toch weer nieuwe dingen bij én het heeft ook met wiskunde te maken.
We hebben 7 lessen kunst en cultuur gehad. We mochten zelf weten wat we gingen maken, en met wie, het hoefde eerst niet met je onderzoeksvraag te maken hebben, maar het mocht wel. Om deze periode van kunst en cultuur af te sluiten moesten we een presentatie houden.
Er stonden beoordelingspunten op het bord;
- Sluit het product (goed) op de deelvragen aan?
- Voldoet het product aan de zelfgeformuleerde eisen?
- Heeft het eindproduct een duidelijke kunstzinnige uitstraling?
- Is de gebruikte techniek goed toegepast?
- Kan de leerling het product (en het proces) overtuigd presenteren?
- Kan de leerling het eindproduct in een kunstzinnige context plaatsen?
- Kan de leerling goed reflecteren op het proces?
Janco had een presentatie over spelletjes die hij zelf had gemaakt en een paar leerlingen mochten de spelletjes uittesten. Daarna had Sam een presentatie met een filmpje die hij zelf had gemaakt. Het was wel een grappig filmpje, en ook knap gemaakt met bewegende poppetjes en grappig met de dieren met hoofden van docenten en leerlingen erop.
Verder was er geen tijd meer voor de andere presentaties, dus de rest moet de volgende les een presentatie houden over deze periode.
Het is natuurlijk erg onbeleefd om over je eigen successen te schrijven, maar ik doe het toch. Onderweg naar school hoorde ik op de radio dat vandaag Darwin 200 jaar geleden geboren werd. En hoewel het Darwinjaar officieel op 1 januari begon, begint zoiets natuurlijk pas écht op zijn geboortedag. Ik besloot daarom dat ik op school nog even snel een plenaire presentatie in elkaar kon draaien. Daarin wilde ik ook nog een ander nieuwsfeit meenemen: de botsing van 2 grote satellieten de afgelopen nacht op zo'n 800 km hoogte boven de aarde. Niemand heeft de klap gehoord, en voor zover ik weet was er voor de leek ook niets van te zien. Het lijkt daarmee iets onbelangrijks van ver weg, maar ruimtepuin is voor de ruimtevaart een steeds groter vervuilingsprobleem aan het worden...
Terug naar Darwin. Op de plenaire presentatie vertelde ik aan een over het algemeen aandachtig publiek dat de afbeeldingen van de oude Darwin de meest bekende zijn, maar dat hij juist op jonge leeftijd (hij was pas 22 jaar) aan zijn beroemde zeereis begon en zijn revolutionaire ontdekkingen deed. Pas 28 jaar later waagde hij de stap om zijn baanbrekende inzichten wereldkundig te maken door zijn boek On the origin of species te laten publiceren. Darwin, zijn evolutietheorie maar ook alle nieuwe ontwikkelingen en andere theorieen zijn allemaal prachtige aanleidingen voor zéér boeiende onderzoeken. En in zo'n jubileumjaar zal het ook tentoonstellingen, televisieseries, festivals, wedstrijden, boeken etc etc regenen, die vaak zeer de moeite waard zullen zijn om te bezoeken. Grijp die kansen, dat zullen wij als school ook doen!
Voor kunst en cultuur konden we zelf iets verzinnen om te maken, het moest wel wat te maken hebben met je onderzoeksvraag.
Mijn onderzoeksvraag is: "Wat is Reuma?" Aangezien ik zelf Reuma heb, wist ik al gelijk wat ik wilde maken: Een arm met een vuist erop. Het stond voor kracht, de kracht om door te gaan. Door de pijn heen.
Ik ging meteen aan de slag met speksteen. Dat leek me leuk, ik had nog nooit met dat materiaal gewerkt. Ik maakte eerst een kubus waar ik de arm op kon zetten. Dat lukte aardig. Toen was het tijd om de arm te maken. Dat werd al moeilijker. Het ging ook pijn doen aan mijn vingers – was best grappig, ik was namelijk een vuist aan het maken die stond voor de kracht om door te gaan. Maar toen ik de vuist ging maken werd het veel te moeilijk. Het werd niet meer dan een vervormde kubus. Dit lukte gewoon niet.
Toen zei Ralf dat ik het ook van klei kon gaan maken. Ik ben direct aan de slag gegaan. Het was best moeilijk, ik ben nooit echt goed geweest in tekenen enz. Toen kreeg ik gereedschap om er betere vorm in te krijgen. Het lukte al een stuk beter. Er kwam al een mooie vorm in. In deze laatste les heb ik het afgewerkt. De bedoeling was om de vorm realistischer maken.
Nu is hij af. Ik vind zelf dat hij wel gelukt is. Ik vind het best knap van mezelf, omdat ik niet zo creatief ben. Ik ben er tevreden mee. Misschien dat ik die vuist nog op de kubus van speksteen ga lijmen, dan vind ik hem helemaal af.
Me and Janco went to the graphic design & breda's museum for some videos and pictures for breda the movie. First we went to the graphic design museum, where we got a free tour around the museum. Thomas, the guide, led us around different kinds of halls. Like the children's hall, where you can design your own text with magnetic letters. After Thomas told us everything about the graphic museum we went to the breda's museum. Here we got permission to film the museum inside for free. Because we didn't have enough time, we went to school to come back after school. After school we filmed the promotion speach with Thomas. After that we went home.
Vandaag hebben we in 2 groepjes van twee een pleidooi gehouden over Nederland en het water. Een pleidooi is een presentatie met een stelling en argumenten.
We moesten een plan bedenken om Nederland tegen het water te beschermen.
Het idee van Thomas en mij was om grote plantenbakken langs de kust te zetten die het water tegen houden als er een overstroming is en met een filtersysteem erin zodat het water kan worden omgezet in drinkwater en dat weer nuttig gebruikt kan worden.
De reden dat het plantenbakken zijn is dat er dan wat meer natuur in Nederland komt en het zo gecombineerd word.
We hadden ook nog een paar stellingen zoals; "Welke keuze zou je maken; een plan met een mooi uiterlijk of een goede veiligheid?"
Een andere was; "Wat is beter: zorgen dat de zeespiegel niet stijgt of het water tegenhouden met dijken enzo?"
Ik had nog nooit eerder een pleidooi gehouden, dus het was helemaal nieuw en het was leuk om weer een nieuwe ervaring op te doen. We hadden eigenlijk alles op het einde nog even snel afgemaakt, maar het ging wel goed.
Op 7 februari was in Den Bosch het Prinses Christina Concours (regio zuid) en daar heb ik aan meegedaan. Je mocht 10 minuten aan stukken spelen, en ik speelde 2 stukken, Prélude op. 28 no. 15 van Chopin en 1 deel uit de 3e Sonatine voor piano van Orthel. Ik kreeg eerst aanwijzingen van de jury over de stukken (wat sowieso al heel leuk is, want daar kom je toch eigenlijk voor op een concours), maar wat nog extra leuk was, was dat ik samen met 5 anderen uitgekozen was (uit alle kandidaten) om diezelfde avond nog een masterclass te volgen die werd gegeven door een bekende pianiste: Ellen Corver. Van haar heb ik dus nog meer aanwijzingen gehad op de stukken dus ik kan weer vooruit.
De dag erna, op 8 februari, werd ik gebeld door mensen van het concours dat ik (helaas niet in de finale zat, maar...) wéér mocht komen omdat ik een prijs heb gewonnen voor "Best uitgevoerde compositie van een Nederlandse componist", want Léon Orthel was een Nederlander! Dus die avond mocht ik eerst naar alle finalisten komen luisteren, en nadat zij allemaal hun optreden gedaan hebben wordt aan mij die prijs uitgereikt! Ik kreeg een certificaat (waarvan nu al een kopie in de Nieuwe Veste hangt!) en een roos. Ik heb dus een heel leuk weekend gehad, maar ik was wel doodop nadat ik 3 keer naar Den Bosch op en neer moest, maar het was zeker de moeite waard!
Thomas Miegielsen, leerjaar 3
BN De stem publiceerde het volgende interview met Thomas.
Als afsluiting van de keuzecursussen drama en dramales hadden dramadocente Peerke en dramaturg Thijs (die één keer haar lessen had overgenomen) besloten om er een dolle middag van te maken. En dol werd het ook... na een inleiding en een opwarming om de neuzen de goede kant op te krijgen begon het échte werk. De leerlingen werden eerst in twee ploegen verdeeld en kregen in deelgroepjes verschillende dramatische experimenten voorgeschoteld, met als hoofdthema: focus. Focus is bijvoorbeeld geconcentreerd een persoon observeren en proberen bepaalde kenmerken van die persoon in je op te nemen, om ze te kunnen gebruiken in een rol of scenario. Dat bleek best moeilijk te zijn als je je makkelijk af laat leiden, zo merkten een aantal van onze leerlingen. Uiteindelijk werden alle oefeningen en ervaringen gebruikt in een gezamenlijke, daverende eindperformance.
Gisteren ben ik naar de Achmea Kennisquiz geweest, samen met Sam. Wij waren uitgekozen samen met een heleboel andere kinderen, 50 meisjes en 50 jongens. Wij zaten dus bij de beste van Noord-Brabant. Toen we aankwamen moesten we een parkeergarage binnen, die garage had 9 verdiepingen. Op de begane grond waren er allemaal parkeerplaatsen gereserveerd voor beroemde mensen. Toen liepen we de verkeerde ingang binnen. Het was daar heel erg mooi. Er waren erg veel lampjes en er hingen overal tv’s.
Toen liepen we naar de goede ingang. Ik moest me aanmelden aan een balie, en daar moest ik mijn rapport laten zien. Mijn vader die moest toen een heel formulier met vragen over mij invullen. Ondertussen werd er ook gefilmd, ik werd ook gefilmd. We moesten allemaal bij elkaar gaan staan en dan gaan gillen, er werd van bovenaf gefilmd.
Toen moesten we meelopen met een man, we liepen ook door een hele grote studio heen. Ondertussen werd er ook gefilmd. We kamen in een soort kamer uit waar ze een school hadden nagemaakt. We moesten daar een test maken. Het waren 30 keuzevragen.
Wat later liepen we naar de echte studio. Het zag er heel gaaf uit. Er waren allemaal camera’s. Toen gingen ze bekend maken wie er in de uitzending zat. Helaas zaten Sam en ik en er niet bij. Nicolet van Dam presenteerde het. Ik had haar in het echt gezien. Er was ook een man en die zei hoe we moesten klappen allemaal. Dat was best wel grappig.
Tijdens de opname was er ook nog een heel probleem met de computer. Er ging een heleboel mis. We hadden uiteindelijk anderhalf uur opgenomen, voor maar een halfuurtje.
Het was een hele erge leuke dag.
Ik ben bij de Achmea kennisquiz geweest. De Achmea kennis quiz is als idee eigendom van tv-producent endemol
Van deze tv-producent komen ook programma’s zoals: 1 tegen 100, leukste thuis en Baantjer.
Toen ik binnen was moest mijn moeder een document invullen dat over mij ging.
Na een tijdje werden alle kinderen opgeroepen om een aparte ruimte een test te maken met 30 meerkeuze vragen en een paar open vragen. Uit de resultaten werden 3 jongens en 3 meisjes uitgekozen voor de finale. Ik zat daar niet bij. De kinderen die niet in de finale zit mocht gratis in het publiek zitten. De set zag er ongeveer zo uit.
De winnaar die Noord-Brabant vertegenwoordigt op de landfinale is toevallig een patiënt bij de tandarts waar mijn moeder werkt. De studio ligt trouwens in Almere.
Afgelopen week heb ik een aantal gastworkshops gegeven op het Orion College. Wat me vooral opviel was hoeveel leerlingen op de school met creatieve dingen bezig zijn. In het bijzonder: bijna iedereen leest heel regelmatig, en verbazend veel leerlingen schrijven ook verhalen of gedichten voor hun plezier. Dat vind ik als schrijver natuurlijk heel leuk om te zien. Ik ben dan ook enthousiast met de groepen aan de slag gegaan. Eerst heb ik laten zien dat ook voor mensen die minder vaak schrijven, er een truc is die je op gang helpt: associatief schrijven. Door de verscheidenheid van uitkomsten blijkt maar weer hoe individueel en creatief de leerlingen nadenken. Daarna zijn we bezig gegaan met karakteronrwikkeling, want dat is onontbeerlijk voor elk goed verhaal. Op een grappige manier hebben we eerst de praatjesmaker van de klas omgetoverd in een personage met diepgang, inhoud, eigenaardigheden en menselijkheid. En vervolgens heeft ieder zijn eigen personage bedacht. En je ziet dat als je vanuit je personage denkt, aan de hand van een aantal stappen, dat je verhaal zich vanzelf aan je openbaart.
Bedankt aan alle leerlingen, en ook voor de leuke mailtjes die ik als reactie heb gehad. Ik heb het erg naar mijn zin gehad op het Orion College, en ik kom graag weer een keertje terug!
Ik ben dit weekend naar de International Amsterdam Fashion Week gegaan. Dat is een week waar designers hun collectie van het jaar erna laten zien. Dat doen ze door middel van een Catwalk show of op een beurs. Op een beurs staan allemaal standjes van verschillende kledingmerken. De meeste mensen die daar komen, komen daar om te kijken, maar je kunt er ook al bestellen. Dan krijg je die kleding wel pas een jaar later. De eerste Fashion Week was in Parijs, vroeger kwam ook alle mode uit Parijs. Nu organiseren Milaan, New York, Londen een Fashion Week. Amsterdam doet nu ook 5 jaar mee.
Mijn vader werkt bij Fashion United, een modebedrijf. Hij kon kaartjes regelen voor de catwalkshow van Addy van den Krommenacker. Dat is een designer die al bekend is in het buitenland. Ze willen hem nu ook bekend maken in Nederland, daarom mocht hij zijn kleding laten zien op de Fashion Week.
Omdat deze show op uitnodiging was, waren er veel bekende mensen, wat ik natuurlijk heel leuk vond! Ik sta bijvoorbeeld op de foto met een paar actrices van GTST, de visagist van HNTM en met Miryanna van Reeden van Liever Verliefd.
De show was super spectaculair, met allemaal spotlights, hippe muziek en natuurlijk mooie kleding.
Omdat ik het zo leuk gehad heb, wou ik dat graag vertellen. Ik heb tijdens het onthaal al wat aan mijn eigen groep, A, verteld, maar vandaag mocht ik mijn ervaringen ook vertellen aan groep B. Omdat ik de show zo super vond, vond ik het leuk om dit te doen.
We had a lesson about a theater show: Momo en de tijdspaarders.
We made a poster with information and pictures.
We searched the information on the site of the theater. Prices, time, address and other information.
Gisteren zijn Janco, Thomas en ik (Mitchel van Leest) naar het NAC stadion gegaan om te filmen voor de Engelse DVD over de belangrijkste dingen in Breda. We spreken de filmpjes Engels in en moeten dus Engels praten. We konden geen rondleiding krijgen in verband met de schooltijden. Maar toen we daar aankwamen hadden we bedacht dat we het gewoon netjes gingen vragen.
Toen ik het gevraagd had werd heel het stadion doorgebeld voor een kleine rondleiding voor ons. Er ging een meneer mee die ons in het stadion liet en ons alles liet filmen.
bezoekers sinds