Vandaag is Marianne jarig. We hadden afgesproken dat we allemaal iets mee zouden nemen. Slingers en ballonnen of zo. Dus toen we vanochtend op school kwamen, hebben we in onze ruimte allemaal slingers opgehangen en ballonnen opgeblazen. Toen Marianne kwam, zag het er heel leuk uit.
Toen gaf Mitchel een cadeautje aan Marianne: een doek waar al onze vingerafdrukken op staan en een doos Merci. Marianne vond het heel leuk.


Toen moesten we bedenken over hoe ons leven eruit zou zien als wij, net zoals Marianne, 24 zouden zijn. Dat was ook erg leuk om te doen. Ik denk dat als ik 24 ben, zwanger ben van mijn tweede kind (ik wil namelijk 4 kinderen ……) een leuke man heb, in Noord-Holland op een boerderij woon en rij in een Landrover Discovery. En nu maar dromen.

Loliet Witteveen, leergroep B

Ik ben Mitchel de Jager, zit in het derde leerjaar en ga jullie wat vertellen over mijn passie in combinatie met Kunst & Cultuur.
Ik doe mijn onderzoeksvraag in deze tweede periode over fotografie, om precies te zijn mijn onderzoeksvraag luid als volgt: "Wat is het effect van manipulatie doormiddel van fotografie?". Toen ben ik voor Kunst & Cultuur onderzoek gaan doen naar wat manipulatie in het algemeen nou eigenlijk is:
Manipulatie is in de psychologie een begrip waarmee bedoeld wordt: de wijze van overtuigen van een persoon, om tot een bepaald idee van een zaak of een ander te laten komen door middel van beïnvloeding bij die persoon van zijn persoonlijke levenssfeer, zijn persoonlijke (geloofs-)overtuiging zonder daarbij de werkelijke argumenten te gebruiken.
- Wikipedia (c)
Dit heb ik verwerkt en heb nog vele andere bronnen hiervoor gebruikt. Ik ben daarna gaan kijken hoe "manipulatie" eigenlijk is begonnen of is uitgevonden, en kwam toen uit in de prehistorie, bij de stonehenge. Het principe is simpel, het is gewoon een machtsspel, gespeeld door de slimste en de sterkste.
Toen ik dit had onderzocht ben ik de link naar fotografie gaan leggen door onderzoek te doen naar fotografen die manipulatie technieken gebruiken en/of beeld vertekenen want dit is eigenlijk ook een vorm van manipulatie. Hierdoor kwam ik uit bij Sanne Sannes, dit is een franse kunstenaar. Zijn foto's waren bijzonder omdat hij een grote obsessie had voor de vrouw, vooral de erotische kant. Dit was ook overduidelijk terug te zien in zijn werken.
Later kwam ik uit bij Jeff Wall. Hij manipuleert ook foto' s door te ensceneren. Ensceneren betekent letterlijk: iets in scene zetten. Hij viel op hij aparte foto's maakten waar je niets achter zou zoeken, maar als je wist dat ze geënsceneerd waren dan zou je hier een heel andere blik op geven. Tijdens het verdiepen in ensceneren ben ik ook gaan zoeken naar foto’s die duidelijk het verschil laten zien zoals hieronder:
(Ensceneren)

(Manipuleren)


Toen had mezelf eindelijk georiënteerd! Ik kon aan het leukst deel beginnen: het zelf foto's maken. Ik ben gaan denken wat heb ik hiervoor nodig:
Een fototoestel
Een locatie
Een Model en/of object
Ik heb mijn eerste shoot gedaan met een klasgenootje, Lieve Maas. Ik heb haar gekozen als model vanwege haar donkerdere haar, lichtere huidskleur en donkere maar kleurvolle kleding. Deze shoot hebben we gedaan buiten school, in december 2009, toen het sneeuwde. Hier hebben we voor veel foto’s ook uitgebreid gebruikt van gemaakt. Toen kwam stap 2: Het naderhand manipuleren van foto's doormiddel van Adobe Photoshop. Dit heb ik onder andere gedaan door de omgeving te veranderen, i.p.v. de omgeving bij school, er een mooi bos achter gezet of een mooie zee! Al het materiaal wat ik heb gebruikt tijdens het photoshoppen zijn mijn eigen foto's of ontwerpen. Om de foto's nog een soort van finishing touch te geven heb lichteffecten toegevoegd zodat het echter lijkt.
Mijn tweede & derde shoot heb ik gedaan met Mieke Kooloos, mijn Kunst & Cultuur docente. Ik heb haar gebruikt als model omdat ze heel creatief is en veel inbeeldingsvermogen heeft. Dit had als groot voordeel dat ik eigenlijk haar d'r eigen gang kon laten gaan. Het speciale aan deze shoot was dat ik volledig gebruik maakte van lichteffect doormiddel van afbeelding die ik op de muur liet projecteren. Het was de bedoeling om een apart beeld te creëren door gebruik te maken van schaduwen.

Deze foto's heb op sommige stukjes ook weer gephotoshopd om de technische foutjes eruit te halen. Dit waren ook uiteindelijk de foto's die ik gebruikte in mijn eindproduct.
Meer weten of vragen: www.inspirationtocreate.eu of mitchel.dejager@orioncollege.nl

Mitchel de Jager, leerjaar 3

Bepakt en bezakt verlieten we voor de laatste keer de boot. We konden onze bagage gelukkig achterlaten in het hotel tot de terugreis. Langs gebouwen met enorme ijspegels (zie plaatje) gingen we op weg naar Stella Nova.
De meesten vonden het heel erg. Ze hadden een goede band opgebouwd met de kinderen en de begeleidsters. We waren er al helemaal thuis. Het afscheid was hartverwarmend. Alle aanwezige kinderen van Stella Nova waren er bij.
Ze zongen allerlei liedjes voor ons en wij zongen ook nog een prachtig meerstemmig (ieder zong vals) lied voor hen. Toen was het tijd voor de cadeautjes. Elsemiek had namens de groep een puzzel en muziekinstrumenten gekocht. Mathias mocht ze uitpakken.

Toen terug naar het hotel en nog een muzseumbezoek. Achter het hotel ligt het museum van moderne kunst. In de tuin voor het museum stonden ondergesneeuwde beelden.


In het museum was er een goede verzameling met onder andere Mondriaan, Picasso, Dali, Giacomett en een speciale tentoonstelling van Lee Lozano. Erg indrukwekkend. Een laatste blik op een dooiend Stockholm, (toen we aankwamen was het 27 graden onder nul en nu 4 graden boven nul) een laatste gang naar de in de rots uitgehouwen en prachtig versierde metro, nog een laatste rit met de snelle metrotrein. En toen in de dikke mist naar Skavstaairport. Die dag was er nog geen vliegtuig geland en opgestegen. Telkens werd er een vlucht afgelast.
Om 20.00 uur ging er een vliegtuig weg en dat was het onze. Wij blij natuurlijk, maar door de chaos op het vliegveld bleef de koffer van Niko eenzaam achter en dat was een was wat naar einde van een voortreffelijke spannende inspannende inspirerende week.

Niko Kerssens, Leergroepbegeleider

Vanmiddag waren we uitgenodigd voor de studium generale die ging over Neurolinguistisch programmeren (NLP), voorgedragen door de vader van Olivier hr. Hans van Asseldonk. NLP is een methodiek voor training, coaching en communicatie- verbetering.
Neuro staat voor brein en linguïstiek voor taal. We leerden hoe ons brein werkt n.a.v. impulsen. Je ogen, oren,mond en huid vangen indrukken op en daar gaan je hersenen iets mee doen wat vervolgens leid tot een bepaalde manier van communiceren. Ook gedrag van andere mensen heeft invloed op ons eigen functioneren.
Door NLP toe te passen kun je invloed uitoefenen op je lichaam, emoties en gedrag . Met andere woorden, we kunnen onze waarnemingen aanpassen zoals het ons uitkomt.
Door middel van enkele oefeningen kon je er achter komen wat voor jou belangrijk is. Dit kan handig zijn bij het maken van bv een beroepskeuze.
In een andere oefening kon je er achter komen hoe jou patroon van beleving is bij het denken aan een ervaring. Hier is een vragentechniek voor waardoor je vast kunt stellen wat voor strategie jij gebruikt in je antwoorden.
Tijdens dit vaststellen wordt gekeken welke kant je ogen uitdraaien. Draaien ze naar boven weg dan ben je visueel ingesteld, maar kijk je naar links of rechtsboven dan kan men zien of je het uit je herinnering haalt of dat je het construeert (verzint). Wanneer je naar links of rechts kijkt probeer je de antwoorden te vinden uit iets wat je eerder gehoord hebt(auditief) en kijk je naar beneden dan heeft het met je gevoel te maken.
Onze coach liet merken dat we gerust nog een middag kunnen besteden aan dit onderwerp omdat er nog veel meer technieken zijn om onze manier van communiceren te verbeteren.
Het was weer heerlijk om tussen de kinderen en leerkrachten van het Orion-college te zijn en te zien dat er veel aandacht wordt besteed aan het ontdekken van zichzelf en hoe mensen in elkaar zitten. ik verheug me op de volgende studium generale die al aangekondigd is via de laatste nieuwsbrief.

Ellen Blom
Moeder van Juultje en Sijtje Blom

Gegeven door Hans van Asseldonk.

NLP staat voor Neuro Linguistisch Programmeren
Deze methode is bedacht door John Grinder en Richard Bandler. Deze mannen werden gefascineerd door de aanpak van mensen waardoor de een succes had en de andere flopte. Na onderzoek bleek dat een patroon erg belangrijk is voor succes. Als je je jezelf bewust word waarom je goed bent in iets zou alles in dit patroon eigenlijk een succes moeten worden. Na aanleiding van dit onderzoek is een boek geschreven, dit boek is als ware een handleiding om je hersenen goed of nog beter te gebruiken.

Mensen gebruiken maar 10% van de hersenen. De rest van deze hersenen worden gebruikt om zichzelf te verbeteren of stukken te vervangen. Als er een computer gebouwd zou moeten worden die dezelfde prestaties zou kunnen leveren dan hersenen zou deze computer 17 miljard dollar kosten.

Hersenen ontvangen gegevens van de zintuigen. Als je een afbeelding ziet kan de een het mooi vinden en de andere vind het niks. Deze filter word het Intern representatie systeem. Deze filter word gevormd door ervaringen.
Als een ander een mening heeft over een afbeelding en jou dit vertelt kan je het hier mee eens zijn zonder er over na te denken. Dit is het extern representatie systeem. Reclames zijn hier een goed voorbeeld van. Deze merken wekken bij jou een mening op in een reclame.

Je kan met NLP dingen in de hersenen veranderen. De manier waarop mensen naar dingen kijken kunnen veranderd worden. Je gaat anders kijken naar dingen.

Beroepskeuze
We hebben een oefening gedaan waarmee simpel te bepalen was wat het belangrijkste is in je leven.
Uit deze "test" komt wat je leuk vind en belangrijk vind om te doen. De uitkomst hiervan kan je ook gebruiken om je beroep te kiezen.


Verslag door Lex van den Elshout, leerjaar 3

alle foto's zie je hier.

Hoi allemaal! Gisteren hadden we kunst en cultuur. Iedereen mocht verder gaan met de deelvraag voor kunst en cultuur en zijn project. Mijn passie is tienermoeders, naja passie, iets wat ik interessant vind. Voor mijn deelvraag voor k&c zou ik een zwangere tienermoeder gaan maken. Ik dacht eraan om een Barbiepop hiervoor te gebruiken als tienermoeder want Barbie is wel een goed voorbeeld als tiener. Om de Barbie er zwanger uit te laten zien heb ik een propje gemaakt van kranten om de buik te maken en die aan de Barbie vast geplakt met tape, het effect ziet er heel grappig uit. Ook heb ik de haren van de Barbie roze geverfd om ze er jeugdig uit te laten zien, maar dat is er helemaal uitgegaan. En ik heb de haren geknipt en met stiften meer make-up op de Barbie gedaan. Daarna was mijn opdracht om de zwangere tienermoeder te fotograferen in verschillende omgevingen. De Barbie ziet er nogal dramatisch uit dus ik heb de foto’s zo gemaakt zodat ze er heel somber uitzien. Ik vond het belangrijker om de negatieve kant van tienermoeders uit te uitbeelden dan de positieve kant. Ik heb een paar foto's gemaakt met verschillende achtergronden en objecten en de foto’s zijn heel apart en extreem geworden, maar het zijn wel goede foto's geworden. Ik vond het leuk om aan dit project te werken.

Suus van Hartingsveldt. Leerjaar 3B.

In het kader van de lessen aardrijkskunde, het onderwerp betreft cultuur in al zijn aspecten, zijn de eerste jaars op onderzoek gegaan bij twee multiculturele pleinen. Waar het de eerste keer erg koud en lang fietsen was, heeft een aanpassing aan de afstand ervoor gezorgd dat we de tweede keer en meer tijd hadden om de multiculturele aspecten van Breda te bekijken en het weer ons iets gunstiger gezind was.
Beide keren kregen we een warm onthaal bij de Turkse bakker. De Marokkaanse heer (!) die er bediende, voorzag alle leerlingen van een zoete lekkernij. Zoet blijkt in de Marokkaanse cultuur een oververtegenwoordigde smaak!
In groepjes bekeken de leerlingen de andere zaken op het plein, na eerst de inwendige mens te hebben verzorgd met Turkse pizza's en chocoladebroodjes! Een Grieks reisbureau, een Marokkaans inloophuis voor vrouwen, de Chinees, een Hollandse fietsenwinkel, een steunpunt voor wijkbewoners, en last but not least een islamitische school en een moskee.
Wat zou het leuk zijn om beide laatste eens te bezoeken. De vooroordelen zijn er stiekem natuurlijk toch en een bezoek zou daar misschien enige nuance in kunnen brengen!
Nu wordt het zaak voor de leerlingen om een eigen wandeling door Breda te verzinnen waarin kennis gemaakt wordt met vijf verschillende culturen die ze bekijken op de elementen taal, godsdienst en tradities!

Joke Westra, docent aardrijkskunde.

Hier zie je alle foto's.

Ik heb nogal twee eigenwijze vingers die de leerlingen op allerlei kunstzinnige dingetjes willen wijzen. En die maar al te erg graag mee willen doen. Want op het Orion College vermaken mijn vingers zich prima. De wijsvinger roept: "ja, daar zijn ze met fotografie bezig!" En de ander: "oh, ik zie daar toch iets moois van klei."
En nu de 1e periode (waarin mijn vingers allerlei materialen uit de kast haalden) bijna om is, wezen mijn vingers er mij dan ook eventjes op dat ze de leerlingen van het 2e en 3e leerjaar maar al te graag een vrolijk bloemetje wilden aanbieden! Want ze hebben al helemaal zin in het voorjaar op het Orion!

Mieke Kooloos, docent Kunst & Cultuur

Klink hier voor foto’s.

Vandaag zijn we weer vroeg uit ons bedje gekomen om voor de tweede dag met veel plezier naar Stella Nova te gaan. Tijdens het ontbijt moest iedereen nog een beetje wakker worden, maar na het ontbijt was iedereen weer opgeknapt en gingen we er weer voor.
Het lopen naar de metro was wel even fijn, want het was helemaal niet zo koud en een groot deel van de sneeuw was al gesmolten.
Eenmaal op Stella Nova aangekomen konden we meteen naar onze groepen gaan en we kregen de opdracht mee 2 kinderen op te zoeken en die te gaan observeren.
Wij zaten bij de kinderen van 2 t/m 3 jaar en we hebben 2 totaal verschillende kinderen gekozen, Charley en Henos. Charley is een heel vrolijk, dromerig en ook lief kind terwijl Henos juist druk en agressief is en veel aandacht vraagt op verschillende manieren zoals schreeuwen en huilen.
Het was heel interessant om te zien en daarna hebben we het gedeeld met onze medeleerlingen en ook naar de andere verhalen geluisterd.
De laatste 2 uur mochten we nog even meelopen met de groepen en hebben we nog lekker zitten spelen en tekenen met de kinderen.
Ze waren heel lief omdat ze net wakker waren, dus we hebben lekker rustig zitten tekenen en een beetje meegeholpen met de spullen opruimen.
Rond half 4 zijn we weer terug naar de metro gegaan op weg naar Kista om daar als volgt lekker te gaan eten. Het was heel gezellig en we hebben daar nog lekker even gezeten, want we waren best moe van deze intensieve dag op Stella Nova.
Eenmaal terug op de boot hebben we nog even gedoucht en onze koffers gepakt omdat we morgen helaas alweer vertrekken.
Hieronder zie je nog 2 foto’s van de kinderen op Stella Nova;

Aurélie van Sluis en Gaby Biemans
leerjaar 4

Maandag moesten we vijf voedingsmiddelen van de tafel kiezen en je moest met een druppel jodium gaan mengen. Om te kijken of er zetmeel in zit. Ik had de volgende voedingsmiddelen gekozen: vlees, spekje, ui, banaan en komkommer. Op deze voedingsmiddelen deed ik een druppel jodium. Het vlees, het spekje en de banaan kregen een zwarte kleur dat betekent dat er zetmeel in zit. De komkommer en de ui kregen een gele kleur en dat betekent dat er geen zetmeel in zit. Daarna gingen we opruimen en onze laptops weer pakken. We moesten dingen afmaken die je nog niet af had. En toen kregen we aan het einde van de les een spekje.
Ik vond het een geweldige en leerzame les. Ik vind jammer dat Hanneke binnenkort geen les meer aan ons geeft, want ze is een aardige en goede docent en wij bedanken haar nu al voor alle de dingen die zij ons geleerd heeft.

Dira Adani leerjaar 1A.

Woensdag 24 februari

Vanochtend begonnen we om half 9 met een ontbijt, en de planning was om, om 9 uur te vertrekken. Maar dat werd verlaat door Niko zijn kapotte jas. Dus moesten we even wachten tot onze grote vriend het weer had gemaakt.
Daarna gingen we vol goede moed op stap, te voet, naar het Vasa Museum. In het Vasa museum is het grote schip genaamd, Vasa, te zien. Het is een schip dat 333 jaar onder water heeft gelegen, en sinds 1961 weer uit het water is gehaald. In het hele museum kun je spullen zien die bij het schip gevonden zijn, het schip zelf en een reproductie van hoe de mensen op dat schip leefden en hoe ze eruit zagen.
Toen we daar binnen kwamen, zijn we eerst naar een filmvoorstelling van het schip geweest, waar bepaalde aspecten werden uitgelegd. Daarna heeft Niko ons de opdrachten uitgelegd, waarbij we moesten kijken naar de Nederlandse invloeden op de Zweedse scheepvaartskunst. Daarna werden we vrijgelaten om dit te gaan uitzoeken en natuurlijk om het museum te bewonderen.
Rond 12 uur gingen we terug naar de boot, om even wat tijd voor ons zelf te hebben, en zo rond half 2 gingen we ergens eten. Daarna hebben we de metro naar de oude stad gepakt, om het koningshuis te gaan bekijken. Helaas kwamen we er te laat achter dat we net zo goed hadden kunnen lopen.
Eenmaal terug hebben we weer in ons dagboekje gewerkt, en zo rond half 5 zijn we vertrokken om wat te gaan eten.
Het was een leuke en leerzame dag, maar wel erg vermoeiend. Het is erg mooi en leuk in Zweden, ook al hebben we opdrachten die we moeten maken.

Aphra en Lieke
Leerjaar 4

Dinsdag 23 februari
Ieder had de nacht overleefd. Helaas zijn de regels niet door alle andere tijdelijke bewoners begrepen. Er mocht geen alcohol mee naar binnen genomen worden en na 11 uur moest het rustig en stil zijn, dus wel. Daar hadden de Orionners veel last van. Na een klacht over de overlast werd het wat minder. We hebben geslapen als een blok.
Het ontbijt is het hotel was anders dan anders. Ander brood, ander beleg, maar wel lekker. Het was een loopbuffet.
Daarna naar Stella Nova.
Met de blauwe lijn was er een rechtstreekse verbinding van ons schip naar Hallonbergen. Ons station heet Kungstradgarden. Het is een eindpunt.
We werden verwelkomd door een tiental kinderen met Nederlandse eigengemaakte vlaggetjes en we moesten sloffen over onze schoenen aan. Dat was een heel gedoe, maar ze deden alles zelf. Daarna kregen we een uitgebreide uitleg van Nevell over de buurt, het ontstaan van Stella Nova, de principes van Stella Nova, hoe belangrijk het is dat een school een deel van de buurt moet zijn.
Dit was in een soort theaterruimte. We kregen nog een drietal dansjes van de kinderen. (ballet, rap, buikdans) Dit was erg sprankelend.

Daarna gingen we rondkijken en ervaren wat de ruimte de kinderen bood en wat ze daarin deden.
Ze hadden foto's en de namen van ons hangen in de ruimtes, ze hadden een map gemaakt over onze school en Nederland en daarin foto’s van onszelf en wat we voor hobby's etc hadden.
Het flatgebouw waarin Stella Nova zit, staat in een buurt met mensen die laagopgeleid zijn. De onderste verdieping is ingenomen door Stella Nova. Binnenin loopt een smalle langgerekte gang van het begin tot het eind dat alle ruimtes verbindt. Vooraan zitten de 5-6jarigen en naar achter zitten de eenjarigen. De kinderen kunnen in de andere ruimtes komen, maar dat doen ze zelden. Iedere jaar heeft knutselruimtes, een keukentje, een woonkamer/speelruimte. De kinderen zijn er aan gewend om vreemdelingen op bezoek te krijgen; ze gaan spontaan met je om en laten je vanalles zien. Aan de wanden en vooral in de gang hangen foto’s van de gehele familie, van de kinderen, werkjes en andere zaken van de kinderenen er liggen mappen met daarin hun verhaal, wat ze hebben gedaan en ervaren.

Het Zweeds was soms een obstakel. Niet alle leerkrachten/begeleiders spraken voldoende Engels. Maar wanneer je goed luistert, dan kun je toch heel veel begrijpen en opmerken.
Enkele observaties: We zagen een verjaardagsviering: ouders en familieleden mogen komen, de jarige heeft een kroontje op met een cape om. Hij mag met ieder op de foto. Er wordt ijs gegeten en een aantal keren wordt een muziekje opgezet en een van de begeleidsters laat dan een stokpop boven een laken dansen. De kinderen vinden dit erg leuk.
De foto van Lieke met een kind van Stella Nova zegt genoeg:


Niko Kerssens, leergroepbegeleider

Maandag 22 februari om half vijf(!) 's morgens vertrokken groep D en Niko naar Charleroi. Het was droog, maar het vliegveld naderend waren de weergoden overgegaan op regen. Op tijd aanwezig en daarom genoeg tijd om in te checken, een boterhammetje te eten, wat te drinken en te toiletteren. Na een zeer grondig onderzoek werd onze bagage en de meegenomen metaalonderdelen in onze kleding zodanig ongevaarlijk bevonden dat we naar de hal van vertrek konden gaan. Van buiten was het een klein vliegtuig, van binnen was het groot. De stewardess en een steward legden met religieuze gebaren uit waar alles in geval van nood was terug te vinden. De uitleg kwam van een cd en werd in zo’n rap tempo afgewerkt , dat we achteraf blij waren dat we geen luchtzakken, turbulentie, neerstortingen, sneeuwbuien, uitvallende motoren en overgevende pasagiers hadden te verduren. Wat hadden we daar tegen kunnen doen?

Rond 11 uur landden we op Skavsta Airport. Koude, sneeuwbergen, witte landschappen en een zonnetje verwelkomden de wereldreizigers. Met de bus van Flygbussarna waren we rond 13.00 in Stockholm. Aangzien de Zweden geen Nederlands willen spreken of schrijven stond Niko veertig minuten in de verkeerde rij om een metrokaart te bemachtigen. Daarna lukte het alsnog en betraden we de krochten van de metro . Die Zweden houden zo van graven dat ze zes metrolijnen ONDER ELKAAR hebben gebouwd. Wij moesten natuurlijk op laag zes zijn en daarna via een uitermate hoge roltrap weer terug naar laag een om via een zijlijn naar de jeugdherberg te geraken. Het is een prachtige boot met hutten voor vier personen. Voor Niko was er een officiershut boven op het dek.

Verschil moet er zijn. Na het nuttigen van wat junkfood besloten we vroeg onder de wol te duiken.

Niko Kerssens, leergroepbegeleider

Bij ons rondje langs het vervolgonderwijs was het vooral het Stedelijk Gym wat bij Michael grote indruk had gemaakt. Het waren de verschillende wetenschappelijk getinte vakken die getoond werden die hem erg aanspraken: natuurkunde, chemie, latijns en zelfs filosofie waren vakken waar hij meteen mee aan de slag ging, ter plekke, tijdens de demonstratielessen op de open dag. Het was dan ook best een teleurstelling voor hem dat uiteindelijk besloten werd dat dit waarschijnlijk te hoog gegrepen zou zijn.

Michaels eigen 2e keuze was het Orion. Vooral het idee van de laptop stond hem wel aan, maar ook het bezoek aan de open dag had hem ook een goed gevoel gegeven. Het merendeel van zijn klas zou naar het Michael college gaan, maar toch wilde hij liever naar het Orion. Het gaf hem meer houvast, Het Michael college vond hij onduidelijk. Wij als ouders hadden samen met zijn docent van de onderbouw wel het gevoel dat hij een keuze had gemaakt die wel bij hem paste. Verder moet je natuurlijk als ouders je hart vasthouden en kijken hoe het verder gaat.

De eerste week was voor Michael de grootste nachtmerrie die hij ook had meegemaakt: alle houvast die hij in de afgelopen zes jaar had opgebouwd was hij kwijt. Ook dat beeld paste wel bij hem. Dat zou op een andere school waarschijnlijk ook zijn gebeurd. Na twee weken werd het langzaam beter maar toch bleef het vooruitzicht op een eerste presentatie die hij moest houden erg veel onzekerheid geven. Al zijn vrije tijd ging op aan school, dagen zat hij achter zijn laptop, ook in het weekeinde. We begonnen ons een beetje zorgen te maken of dit wel een gezond evenwicht was.

Toen kwam dan eindelijk de eerste presentie die ons allemaal zolang had bezig gehouden. We waren hiervoor als ouder uitgenodigd, wat we erg fijn en bijzonder vonden om mee te mogen maken. Met trillende stem stond hij zijn verhaal te doen. Het was voor hem er op of eronder, dat gevoel gaf hij ons daar.

Het heeft hem veel ruimte en kracht gegeven toen hij hoorde dat zijn presentatie goed was ontvangen. Ook voor ons als ouders was het een opluchting om te zien dat hij zijn lesstof, weliswaar soms onder grote spanning, maar ook met oprechte interesse en plezier had voorbereid. We hebben het idee dat we met Michael op het Orion op het goede spoor zitten. Ook m.b.t. de kleinschaligheid en de persoonlijke aanpak hebben we het gevoel dat Michael daar goed bij gedijt. We gaan met vertrouwen de tweede helft van het eerste jaar in.

Erik Boot en Nanny Scholten 17 februari 2010

Op deze school ben ik heel erg verandert, vooral in het gebied van plannen. In de eerste periode wilde ik alles op school doen. Maar ik kwam er achter dat ik dat niet allemaal kon, in deze periode gaat dit al een stuk beter. Ook ben voel ik me hier thuis, dit was op het begin heel anders. Een heel groot voordeel van deze school is dat je erachter komt wat je passie is en waar je goed in bent. Maar een ding is hetzelfde gebleven en dat is dat ik het nog steeds leuk vind om werkstukken te maken en die te presenteren, dat heb ik hier eigenlijk nog wel iets meer opgebouwd, wnat ik vind het nu nog leuker om werkstukken te maken

Justin Derks
Leerjaar 1